je kwam er schepen tegen.
Een Binnendiep liep door het hart
rondom het kloosterleven.
Nog spreekt men over monniken
vanuit dat ver verleden.
Er is opnieuw een sprankje hoop,
kom uit dat vaatje tappen,
schaatsen in de zwaaikom,
een rondvaartbootje pakken.
Monniken waren eensgezind
en soortgelijk hun kappen!
Coby Poelman-Duisterwinkel
Daar gaat hij op zijn oldtimer,
mijn zwager, stoere Zeeuw
op het terrein rondom de borg,
het lijkt een vorige eeuw.
Trots op zijn opgeknapte Brown
pareert hij in de zon.
Zijn zoon verrast hem deze dag,
filmt hem vanaf ‘t gazon.
Het is voor vader en zijn zoon
een ongekend moment,
hij kwam van ver, had niets gezegd,
het vormt een monument
op deze plek, zo onverwacht,
het oogstfeest is volmaakt!
Het is het mooiste van de dag,
een droomwens is ontwaakt!
Coby Poelman-Duisterwinkel
k Was nog ien t veurjoar van mien leven
toen ik de vroag om speulers zag,
votdoalek heb ik doar op schreven,
dit was nou net wat mie wel lag.
t Fluwelen douk ging veur mie open,
ik keek de zoal ien, wat n publiek,
dampende kroanpotten op de toavels,
mien rol glom van de romantiek.
Drai moal ien week, drai weken laang
veur uutverkochte zoalen,
veur t eerst ien Schouwburg op de plaank,
je konnen doar wel verdwoalen.
Noa oafloop smink van kop oaf fleren,
op Vismaarkt eten bie Koos op kroak*,
k von deur de toal dai moe ons leerde
de lokroup van “Grunneger Sproak”.
Coby Poelman-Duisterwinkel
*Restaurant Koos Kerstholt
Voorgedragen op de Leekster gedichtendag
Opgenomen in de bundel “Vier je eigen taal” van Uitgeverij Frysk en Frij
Gepubliceerd in het tijdschrift van de Groninger cultuur “Toal en Taiken”
Het wordt nog gepubliceerd in het tijdschrift dat uitgegeven wordt in het kader van 100 jaar A-theater.
Op de foto in het gele jurkje
Hai staait bie t speulgoud te kieken. Hai roupt mie, Coby komst even kieken? Hai het n klain renaultje ien haand en bekiekt het van alle kaanten. Veurste deurtjes kennen open. Der mankeert wel t ain en aander aan mor t is n miniatuurtje van de eerste auto van zien pa. Kiek, t is n aander kleur mor t model is precies t zelfde, waist wel woar mien pa met op die foto ston toen er bie de weg was met boodschappen bezörgen. Ja, ik zai dat t zulfde model is. Ik koop hom zegt er, dat is toch prachteg, de eerste auto van mien pa. Ik bekiek hom en zien vondst. Ik geniet van zien aanblik, van zien verhoal en as er even loater weer terug loopt om nog even ien de deus te kieken of dat aine koplampke doar nog ien zit die ontbreekt smelt ik nog meer. Onderweg noar de kassa prevelt er nog over t mooie autootje en dat er die vonnen het, zo mooi, de auto van mien pa was ook nait meer perfect, hai zat op n duur op n frisdrankkrat omdat de autostoel tot op de droad versleten was. Der mag best wat aan mankeren. Ien auto het er t er nog weer over. Ik heur t aan en geniet. Wat ken een mens gelukkeg worden van n speulgoudautootje uut n deus bie de kringloop.
Coby Poelman-Duisterwinkel
Heur pa en moe vierden een jubileum,
Ze wait nog hou ze veur de kapstok ston,
er mos toch ain wezen die even op kon treden,
doar ien de gaang bedoacht ze wat ze kon.
Veurdat heur ain of aander kon betrappen
haar ze de houd al van de plaank oaf wipt,
ien pabbes overjas laip ze met grode stappen,
doacht; wat ken t schelen dat dizze jas wat tipt.
Ze mossen om heur lachen, ze wer bekeken,
toen ze op stoul zat werden ze aalmoal stil,
nou mos ze toch ien actie, ze mos spreken,
ze doacht aan ain van kerk, wat of dai wil.
Ze hufde mor ain zinnetje te zeggen
zoas die man van kerk dee met zien houd,
ze dee hom noa zunder wat uut te leggen
en kreeg applaus, het ging dus goud.
Op loatere verjoardoagen en gelegenheden
wer heur toneelstukje nog voak es noa verteld,
heur touheurders waren bliekboar al tevreden
met; “Ik ben Smit en kom om kerkegeld.“
Coby Poelman-Duisterwinkel
Toelichting :
Antwoord ’64 was een landelijke actie van negen protestantse kerkgenootschappen om geld bij elkaar te brengen voor de bouw van 396 nieuwe godshuizen, jeugdcentra en wijkgebouwen.
De initiatiefnemers verwachten dat er in de nabije toekomst meer kerken nodig zouden zijn. Dat komt vooral door de vele stadsuitbreidingen. Zo moeten er in het snel groeiende Hoogvliet drie nieuwe kerkgebouwen komen. En ook in de Alexanderpolder, waar binnenkort een grote woonwijk zou verrijzen, zijn meerdere kerken nodig.
Om die kerkbouw te bekostigen vragen de deelnemende kerken hun gelovigen voor één keer een honderdste van hun jaarinkomen af te staan. Plaatselijke vrijwilligers zouden op vrijdag 16 oktober 1964 langs de deuren gaan om de toezeggingskaarten op te halen.
Hoewel het landelijk comité al in mei met de voorbereidingen was begonnen, komt de Hervormde Gemeente in Poortugaal om onduidelijke redenen pas een week voor de actiedag in beweging. Niettemin blijken tientallen gemeenteleden bereid de portemonnee te trekken.
