Van harte welkom

Van harte welkom op mijn gedichtenblog.
U mag de gedichten ongewijzigd gebruiken met vermelding van mijn naam.
Voor het verzorgen van een lezing met voordrachten of een workshop kunt u contact opnemen via cobytjeert@live.nl
Er is ook een volledig programma voor Kerst en Pasen.
Mijn boeken zijn verkrijgbaar bij de boekhandel en bol.com en te leen in de bibliotheek.
Voordrachten zijn te beluisteren op https://www.luistergedichten.nl/index.php/component/comprofiler/userprofile/905-poelman Ook is er een interview te beluisteren, https://soundcloud.com/user-671424345/interview-coby-poelman-duisterwinkel-10-07-2017

donderdag 28 november 2013

Wel het wonnen

Ledders van t plankje
schoeven skrebbelnd op bord,
woorden van weerde overlappen
blaauwe en rooie vlakken,
holtjes kleddern
deur deksel van deus.
t Spel het n nije dimensie kregen,
woorden kruzen
van boven noar beneden
ien t Grunnens
de zin van t leven.

Ledders kleddern over t bord,
weerde van t gas is stegen!


Coby Poelman - Duisterwinkel

Geschreven n.a.v. de waardevermindering van woningen door de aardbevingen in Groningen

Foto kerk Ezinge, Han Reeder

Engel met lucht

Boodschappen in fietstassen gestouwd,
is fietsen nog vertrouwd?
Bijna kapseizend trap ik bedaard,
al slingerend krijg ik vaart.
Mijn achterband bonkt onheilspellend,
was deze straat altijd zo hellend?
Omzichtig vermijd
ik elke oneffenheid
en fiets een fietsenzaak voorbij.
“Stoppen”, roept een stem in mij.
Ik keer om met mijn vracht,
mijn band is veel te zacht.

Waarom zit het ventiel juist bovenaan
als je eindelijk de fiets in evenwicht hebt staan?
Uit mijn evenwicht gebracht
zie ik een man, één en al kracht!
Zijn vriendelijke ogen zo hemels blauw;
“Lukt het een beetje mevrouw?”

In een mum van tijd
ben ik uit mijn geknoei bevrijd
en grijns van oor tot oor
als ik mijn engel voorbij rijd.

Coby Poelman-Duisterwinkel

Uit "Granaatjes met een gouden slot" 

woensdag 27 november 2013

Stemmen in de kerstnacht

Hoor eens, stil, daar klinkt het weer;
 “… van de nieuwgeboren Heer…”
Ik spring uit bed en open het gordijn.
Ze zijn juist toe aan het refrein.

Onder de lantarenpaal
zingen jongeren het kerstverhaal,
in het midden van de nacht
door Gods Geest bijeengebracht.

Er zijn ook nog trompetten bij.
Wat klinkt dat feestelijk, wat maakt het blij.
Als ik kijk naar dit ontroerend tafereel
neem ik er innerlijk vol vreugde aan deel.

Mijn gedachten gaan naar de Heilige nacht
waarin onze Vredevorst werd verwacht.
Ik voel de rillingen over mijn rug,
dit brengt mij bij de zangers terug.

Ze lopen door naar het volgende licht,
wrijven de slaap nog eens uit hun gezicht.
Zoekend in boekjes blijven ze staan,
heffen eerbiedig het engelenlied aan.

In mijn nachtkleding, rillend van de kou
bewonder ik in stilte hun jaarlijkse trouw.
Zij zijn weer voor dag en dauw opgestaan,
zingend, getuigend op weg gegaan.

Luisterend naar wegstervende gezangen
overspoelt mij een intens verlangen.
Laat iedereen het mogen horen;
Onze Redder is geboren!

Coby Poelman - Duisterwinkel

Uit: "Granaatjes met een gouden slot"

zaterdag 16 november 2013

Kerstverhaal 2013 "Nieuwe mensen"


Ik speel dat mijn fiets een paard is en steiger door de nieuwbouw. Soms glijd ik bijna uit over de bobbels zand. De stratenmakers zijn al naar huis. Het wordt nu snel donker. Eén rijtje nieuwbouwhuizen is klaar. Ik stijg af en stal mijn paard. Er brandt licht in één van de huizen en ik wil kijken of er mensen met kinderen wonen. Ik voel me een beetje alleen. De meeste kinderen van mijn klas hebben broertjes en zusjes en een vader en moeder thuis. Een echt vriendinnetje heb ik niet want de kinderen in mijn klas vinden het vreemd dat ik alleen een moeder thuis heb. Ook al zeg ik altijd dat mijn pappa vaart, ze geloven me niet. Nou, dat snap ik wel want het ís ook niet zo.

Ik zie een oude bruine piano en op die piano een vierkante vissenbak met water en plantjes en een hele grote schelp, zo eentje waar je de zee in kunt horen. De vissenbak geeft licht. Ik zie een bank, stoelen met groene kussens en naast de piano een eettafel met zes stoelen. Een jongen en een meisje spelen scrabble. Een kleiner meisje kijkt toe. Het grootste meisje lijkt van mijn leeftijd. De jongen lacht en schrijft zijn punten in een schrift. Het meisje pakt 5 letters van het plankje en legt ze op het bord. De jongen telt en lacht nu niet meer. Hij schrijft weer punten in het schrift.

Hoe het verhaal verder gaat is te lezen in het boek "Granaatjes met een gouden slot".
Dit boek is opnieuw gedrukt en is op 21 juli 2015 uitgegeven door uitgever Noordboek/Friese pers http://www.noordboekwinkel.nl/granaatjes-met-een-gouden-slot.html en te koop in iedere boekhandel.
Als u dit verhaal gebruiken wilt om te publiceren in uw kerkblad of tijdschrift mag u contact opnemen met de uitgever.

Het kunstwerk, foto bovenaan is van Anneke Hoes.

Zie voor de Friese vertaling http://christelijkefeestdagen.blogspot.com 

dinsdag 5 november 2013

Isolement Lucaswolde voorbij

In Lucaswolde kroop een rat
langs telefoondraad door een gat
dat door een omgewaaide beuk
hem toegang gaf tot kabelbreuk.
Hij luisterde, kreeg snel gehoor,
drie boeren riepen in zijn oor:
Den Háág moest eens verstoken zijn,
die heeft men zó weer aan de lijn!

Coby Poelman-Duisterwinkel


Geschreven n.a.v. een nieuwsbericht

Isolement-Lucaswolde-eindelijk-voorbij

Kunstwerk van Sjoke Wassenaar 

vrijdag 1 november 2013

Ik weiger de twijfel

Met mensen
uit eigen kring
waren we bij elkaar.
"Je denkt toch niet
dat alles waar is
wat in de Bijbel staat,
geloof je echt dat
Jona in de vis zat
en Genesis is
enkel een verhaal".

Ik zag hoe om mij heen
de twijfel toesloeg,
broeders die
zo sterk geloofden
haakten af,
zagen de dood voor ogen.
Een kille leegte
stroomde door mijn leven.
Hoe sluipend kruipt
de twijfel om je heen,
ineens ontdek je,
hier staan we alleen

en dan komt er een keerpunt,
dan word je opgetild
door sterke Vaderarmen,
je hoort Zijn stem, zo mild.
Je geeft gehoor
aan wat Hij met je voor heeft,
je breekt en zoekt
Zijn waarheid en Zijn woord
en weet Hij heeft mijn
wanhoopskreet gehoord.

Hij zet je in de ruimte,
Hij geeft je weer een stem,
je huilt het uit van blijdschap;
hier ben ik weer bij Hem,
je bloeit van inspiratie,
Zijn Geest omvat je hart,
er is geen twijfel mogelijk,
Hij is mijn Levenskracht!

Coby Poelman-Duisterwinkel


Geschreven voor het thema 'twijfel' van gedichtensite.nl
Aan dit gedicht werd op 1 november 2013 door de jury van gedichtensite.nl een eervolle vermelding toegekend.


Kunstwerk van Anco Wigboldus.