De weg naar Haren

De kat ligt op de plattegrond,

juist daar waar ik moet zijn.

Hij ligt zo lekker, ‘k duw hem zacht

naar ‘t Overwinningsplein.

Hij gaapt me aan, rekt zich eens uit

zijn kop op ‘t Hoornse meer,

zijn staart zwiept bij die actie

gevaarlijk heen en weer.

Een uitgebreide wasbeurt
vindt op de Hondsrug plaats

waar ik hem weg kan lokken

met een stuk geitenkaas.

‘k zit naast hem op mijn knieën,

hij volgt mij op de voet,

ik volg de weg naar Haren

die ‘k vind in overvloed.

Coby Poelman-Duisterwinkel


Uit: "Velden vol melodieën" (2016)

Van het pad af

Een paddenbezweerder uit Haren

kon de orde niet meer bewaren,

hij zocht naar de mand,

floot schel langs zijn tand

tot hij fluiterpadden zag varen.

Coby Poelman - Duisterwinkel


Bron kunstwerk:  http://www.septemberspring.nl/lente3.html

Moedgevend

Ik zag de mens
die sidderend van angst
in eigen huis
niet veilig was,
de kwetsbaarheid,
de overmacht,

een dorp
bezaaid met
wat voor handen was,
gebroken mensen
en verpletterd glas,
oplaaiend vuur

dat overging in as.

Uw wonder Heer

dat het slechts bij

gewonden bleef.

Het werd weer licht,
de morgen kreeg
door jeugd vol vredeliefde
een bloeiend nieuw gezicht.

Coby Poelman-Duisterwinkel

Geschreven n.a.v. de zwarte septembernacht in Haren.

Op de nieuwe morgen boden vredelievende jongeren hulp bij het schoonmaken en brachten viooltjes mee voor de vernielde tuinen. De viooltjes werden door sponsoren beschikbaar gesteld.