Verjaardagskaart

Vandaag is jouw geboortedag,

ik blik nog even terug,

wat waren we gelukkig,

het was achter de rug.

Gezond lag jij bij pa en mij,

mijn hart begon te zingen,

het bracht een vreugdetrilling uit,

een dankgevoel van binnen.

Dat allereerste oermoment

van jouw aanwezigheid,

je was zo in en in gewenst,

bracht een saamhorigheid

met God die onze Schepper is,

die elke dag ons geeft,

en ook deze geboortedag

opnieuw met ons beleeft.

Verheugd is Hij aanwezig

op jouw verjaarfestijn ,

het maakt dat wij gaan zingen:

hoera, je mag er zijn!

Coby Poelman - Duisterwinkel

Verjoardagsgedicht

t Is vandoag

 n biezundere dag

en doarom dit gedicht,

joaren leden

 verscheen dien geboortebericht.

Doe kreegst een noam

en een aigen gezicht,

kiek mor es ien spaigel,

ja kiek mor es goud,

zai diezulf es ien t licht

van dizze biezundere dag.

t Is vandoag feest

omdat stoe der bist!

Wait dastoe der weden magst.

Een haile goeie verjoardag!

Coby Poelman-Duisterwinkel 

Schiermonnikoog

Fietsen leunen

tegen een paal

aanklevend zand

verbreedt de banden

sturen grijpen

in elkaar

zadels neuzen

naar verlaten strand

pedalen zwijgen

golven neigen

de branding landt,

de mens ontspant.

Coby Poelman-Duisterwinkel

Herfstsonnet

Wandelend in de prinsentuin van God
bewonder ik de kleuren van oktober,
de tinten kornalijn zijn ver van sober,
hier klinken klanken als van een fagot.

De herfstzon filtert door verkleurde bomen
die als een poort het uitspansellicht scheidt
van wat op aarde zich voor ons ontspreidt,
ik mijmer over hoe de Heer zal komen.

Zingt heel de wereld al haar Scheppers lof
of laat de hemel ons nog even wachten,
kastanjes glanzen onder bladerstof,

een lieveheersbeestje leest mijn gedachten,
opent de toegang naar de Koningshof,
het vliegt naar oorden van een stil verwachten.

Coby Poelman - Duisterwinkel

Na de operatie

Ze lacht me toe vanuit de stoel,

een kussen steunt haar arm.
Niet meer symmetrisch
voelt ze van de oksel
nog het meest.

Ze wijst me, altijd positief
op tekenen van meeleven,
nee ze wordt niet vergeten.
Haar dagelijkse blokje om
wordt steeds een stukje breder,
wel staan er nog
vervolgtrajecten in de wacht.

In de stilte van de nacht
noem ik mijn dappere vriendin,
een zonnestraal in menig mensenleven,
omgeven door een cirkel
van gebeden om Zijn kracht!

Coby Poelman - Duisterwinkel


Geschreven in oktober 2011, mijn dappere vriendin heeft het mogen overwinnen.  
We zijn al weer 8 jaar verder.