Paasvreugde

De draailier juicht;

'Hij heeft je lief',

iemand bespeelt

een portatief,

We heffen de

paasjubel aan,

Hij leeft, hij heeft

de dood doorstaan!

Coby Poelman-Duisterwinkel

Heimwee

Ik klom het duin op om de zee te zien.
De golven speelden krijgertje, ze rolden,
veel verder voer een tjalk, de zeilen bolden.
In mijn gedachten ruisten ongezien

de melodieën van herinneringen,
ik zag mijn vader door het water gaan,
zijn borst nog wit, hij had geen T-shirt aan
en hoorde orgeltonen in zijn zingen.

Hier brachten wij talloze zomers door,
ik wist nog waar mijn moeder lag te zonnen,
mijn voeten zochten ongemerkt hun spoor.

Zij kenden God, waren mijn Bijbelbronnen,
we zongen met ons drieën in een koor.
Zij gingen al, hun Zomer is begonnen.

Coby Poelman - Duisterwinkel


Kunstwerk van  W.A. Himmelreich

Leeuwendeel

Een rijke leeuw uit Aduard
klaagde: "Wat zijn die banken hard.
Ik lever u een ambachtsman
die leeuwenbanken maken kan."
Nu prijkt hij in de kloosterkerk
als zetel naast zijn meesters’ zerk.

Coby Poelman-Duisterwinkel

Geschreven voor het tijdschrift "Terdege"

Knielen op een bed violen

Klaaglied van Margje:

Waarom heb je het voor mij verzwegen,

je diepste gevoel, met jezelf verlegen,

wat je totaal in verwarring bracht,

je bezighield in het holst van de nacht?

Ik had je toch begrepen

als je had verteld wat je zo had aangegrepen.

Als ik je vroeg of hij was geweest,

het aan je rook, die geur, en jij zo bedeesd.

We hadden het toch meteen kunnen delen,

waarom wilde je die momenten stiekem stelen

en borg je alles voor me weg,

kroop je met die zwartjassen achter de heg?

Besef je niet hoe ik werd verscheurd

door onrust, wat was er toch met je gebeurd?

Het leek wel of er een muur tussen ons rees.

De angst om te worden als een wees.

Soms zou ik je wakker willen schudden en vragen:

Zie je me nog, voel je me, hoor je mijn hart klagen?

Juist dat achterbakse valt me zo van je tegen.

Zo was je nooit. Je bent toch zo integer.

Je bent zo bezig met de Weg en de Waarheid,

maar mij heb je al die tijd om de tuin geleid.

Ik wil je niet verliezen aan die mannen met hun wetten.

Samen konden we altijd bergen verzetten.

Als je alles van het begin af met mij had gedeeld

was het anders geweest, was er meer geheeld.

Zoals je daar slaapt, geknield in de kou,

is het een wonder dat ik zoveel van je hou?

In de stilte van de nacht

heb ik God mijn dank gebracht.

Mijn klaaglied is tot een hooglied gegroeid.

Ach kijk, de brandende liefde bloeit.

Coby Poelman-Duisterwinkel.

Gedicht n.a.v. het boek “Knielen op een bed violen” van Jan Siebelink.

Voorgedragen op de leeskringkaravaan te Haren in 2006.

gepubliceerd in "Strijklicht van violen" (2013)

De voordracht is te beluisteren op

 http://www.audiogedichten.nl/audio/religieuze-audio/19-geloof-hoop-liefde/95-knielen-op-een-bed-violen

Duisterwinkel

Er gaat een gerucht

dat in een gehucht

bij een donkere bocht

men trekschuiten zocht

om deze te beroven.

Door dit verhaal

rond het Hunzekanaal

bij die duistere winkel *)

heet het gehucht Duisterwinkel

als je dit mag geloven.

*) hoek. Deze bocht in de Hunze, een duistere hoek had de vorm van een winkelhaak.

Coby Poelman-Duisterwinkel.

Gepubliceerd in "Granaatjes met een gouden slot" (2015)

Duisterwinkel is de naam van een gehucht dat gelegen heeft ten noorden van Garnwerd, in de gemeente Winsum, provincie Groningen.

Door de gemeente wordt Duisterwinkel ook genoemd als een van de woonkernen van de gemeente, maar op de topografische kaart is de naam niet terug te vinden.

Het gehucht staat vermeld op de kaart van Ludolph Tjarda van Starkenborgh (ca. 1690), op de kaart van Theodorus Beckeringh, "Kaart of Landtafereel der Provincie van Groningen en Ommelanden" (1781), in de Aardrijkskundige woordenboeken van Van der Aa (1849) en Pott (1913) en in de Groninger Encyclopedie van K. ter Laan (1954).

Het was een gehucht dat, vanuit Garnwerd gezien, aan de overkant van een in 1640 afgesneden meander (de Raken) van de oude Hunze, thans het Reitdiep lag, ingeklemd tussen Schilligeham, Bellingeweer en Klein Garnwerd. De naam zou duiden op een voor schepen gevaarlijke bocht (winkel) in de Hunze. In die bocht zouden veel bomen hebben gestaan rond een drietal boerderijen, wat de bocht een donker karakter gaf.

Het verhaal gaat, dat voor de kanalisatie van de Hunze (Reitdiep), hier dikwijls de trekschuiten werden beroofd. Het was een duistere hoek (vgl. Du. Winkel) in de Hunze.

De bewoners van Duisterwinkel gingen in Garnwerd naar de kerk. Sinds 1811 bestaat er één familie die zich Duisterwinkel is gaan noemen.

Bron http://nl.wikipedia.org/wiki/Duisterwinkel

zie ook http://www.duisterwinkel.nl/ voor een grotere foto van deze kaart.

Vandaag stuurde mijn neef mij onderstaande foto, stond in de Ommelander krant: