Het lijsterlied

Ik zing een lied onder de linde,
een lijster voert de boventoon,
we zingen samen op naar boven,
de lijster luistert in de kroon.
Als mijn lied is uitgezongen
zingt hij boven mij weer door,
nu luister ik naar wat ik hoor.

Samen loven we de Schepper,
ieder op een andere wijs,
in de pauze zingt de schepping,
voert ons mee op hemelreis.

Lijster in de hoge linde,
klaproos in het groene gras,
blijf getuigen van die vrede
die zo levend bij ons was.

Coby Poelman - Duisterwinkel

Genietmoment

Wat zou ik graag voor even

een spaakje willen zijn

van jullie fris gekleurde parasol

dan zou ik zwijgend luisteren

naar wat niet wordt gezegd.

Hoe vredig wandelend

gaan jullie door de regen,

de jongen ijslikkend,

de opa trekkend aan zijn sigaret.

Wat wil je aan de kijker exposeren,

de parasol verkozen boven paraplu,

ben je gezellig aan het provoceren,

zie ons eens lekker

weer en wind trotseren,

een ijsje smaakt ook wel

in winterkleren.

Je bent een mooie optimist,

je schildert wat je wilt verbeelden,

een strandgezicht met zonnig licht

al is de lucht vol donkerte en triest,

maak er wat van, geniet!

Coby Poelman - Duisterwinkel

Geschreven n.a.v. het kunstwerk van W.A. Himmelreich,
gekocht in Bergen tijdens een vakantie. Het zou in Lauwersoog geschilderd kunnen zijn;)

Gedicht gepubliceerd in de bundel: "Beleef de dag" (2015)

Leve de Koning

Oranjewimpels omgeven ons hart,

vandaag is uw verjaardag,

een nieuwe levensstart.

Oranjewimpels omgeven ons hart,

we denken aan u in Aduard,

belevend uw geboortedag.

Oranjewimpels omgeven ons hart,

vandaag is uw verjaardag!

Coby Poelman-Duisterwinkel

Het kunstwerk is van Hélène Grégoire 

Uit de bundel "Verrassend uitzicht"

Boer gemist

Voortdurend

klinkt zijn stemmetje:

Zijn we er al bijna?

Ongeduriger zijn vraag;

Zijn we er nu nog niet?

Eindelijk ter plekke,

de tenten opgezet,

hoor zijn luchtbed kraken,

wanneer gaan we nu naar huis,

de boer gaat pakjes maken….

Coby Poelman-Duisterwinkel

Stralend welkom

Fietsend door de stad
zien we een vrouw parkeren.
Twee kleine meisjes
rennen over het pad
met stralende gezichtjes,
zwaaiende handjes
en dansende staartjes
op de auto af.
Bij de parkeerplaats
blijven ze staan,
juichen klappend:
“Oma komt er aan!”

Verder fietsend,
nog nagenietend
lees ik in pretogen
op een terras:
Ik wou dat ík
die oma was…

Coby Poelman-Duisterwinkel