Zelfs aan de kleurenfoto’s
die hij neemt van mensen
is herhaaldelijk te zien
dat hij hun minder mooie kant belicht.
Zo mist hij keer op keer het mooiste.
Maar kijk
hoe hij vandaag
de negatieven
in de haard verbrandt.
Op zijn gezicht
ontwikkelt zich
een zachte glans van Licht!
Terwijl ik kleur zie ik opeens
zijn allermooiste kant.
Coby Poelman-Duisterwinkel.
Van harte welkom
Van harte welkom op mijn gedichtenblog.
U mag de gedichten ongewijzigd gebruiken met vermelding van mijn naam.
Voor het verzorgen van een lezing met voordrachten of een workshop kunt u contact opnemen via cobytjeert@live.nl
Er is ook een volledig programma voor Kerst en Pasen met eigen geschreven gedichten en een verhaal.
Mijn boeken zijn verkrijgbaar via mijn mailadres en te leen in de bibliotheek. Er is ook nog een interview te beluisteren van enkele jaren geleden. https://soundcloud.com/user-671424345/interview-coby-poelman-duisterwinkel-10-07-2017
U mag de gedichten ongewijzigd gebruiken met vermelding van mijn naam.
Voor het verzorgen van een lezing met voordrachten of een workshop kunt u contact opnemen via cobytjeert@live.nl
Er is ook een volledig programma voor Kerst en Pasen met eigen geschreven gedichten en een verhaal.
Mijn boeken zijn verkrijgbaar via mijn mailadres en te leen in de bibliotheek.
donderdag 29 december 2011
dinsdag 27 december 2011
t Gehaim van old en nij
zondag 25 december 2011
Het onopvallend vruchtje

Stille Landman, zie mij wachten
in ‘t verborgen duister,
ik draag een heel klein vruchtje maar.
Wanneer U langskomt zult U denken
dat vruchtje is nog lang niet klaar,
ik leef hier in het donker,
durf me niet laten zien,
nooit kom ik in het volle licht
komt U een keer bij mij misschien?
Ik ben zo bang voor al die ruwe mensen
die plukken in het wilde weg
en met hun ladders langs mij schuren
geen blik mij waardig keurend
vernielen ze de heg.
Ik wil zo graag meer vruchten dragen
maar er komt geen landman langs
die naar mijn bladerdak komt kijken,
ik heb geen schijn van kans.
Ze lopen allen mij voorbij,
begerig zijn hun ogen
gericht op vruchten in het licht,
naar mij wordt niet gebogen.
O goede Landman
bent U daar
U hebt mij niet gemeden,
wat voelt dat fijn, ik zie uw hand,
hebt U zich niet gesneden?
Stille Landman hoorde U mij?
Ik heb voor ‘t eerst gebeden!
Coby Poelman-Duisterwinkel
vrijdag 23 december 2011
Moekes handschoenen
Met moekes handschoenen aan
vuil ik nog even weer
de waarmte van heur handen
en is het net of
t nait zo kold meer is
met moekes handschoenen aan
zit ik op fiets en denk aan heur
hou wies ze met ons was
ik zug heur weer veur ogen
zoas ze der met liep
noar kerk en vrouwenbond
of as ze ston te wachten
op bus noar stad
Ik wrief met ledervet
mien moekes handschoenen ien
en t is of k heur de handen
noa t worrelschrappen
met atrix wrieven zug
nog vuil k ze roeg van t waark
over mien wangen strieken,
och moeke, heb ik bie joen leven
wat k veur joe vuilde
wel genog loaten blieken?
Coby Poelman-Duisterwinkel
dinsdag 20 december 2011
Begenadigd
Zie je Ruth lopen
met op haar rug
een zak vol gelezen aren,
zie je haar ogen
waarin de glans
van wat ze heeft ervaren?
Zie je Maria
die na het bezoek
van de engel begint te zingen,
zie je haar bewogen
hart, overmand door
zegeningen?
Twee begenadigde vrouwen,
vol geloofsvertrouwen
in Ruth een ontluikende liefde
voor haar gevonden losser,
in Maria het groeiende kind,
de komende Verlosser.
Zie ik mezelf
in het licht van de nacht
waarin ik vergeving vroeg?
Mijn Verlosser ziet mij,
Hij heeft het volbracht.
Zijn genade is mij genoeg.
In mijn ogen verschijnt
de glans van Ruth,
met Maria begin ik te zingen,
doordat mijn Verlosser leeft
voel ik mijn hart opspringen.
Coby Poelman-Duisterwinkel
Dit gedicht is te beluisteren op www.audiogedichten.nl
met op haar rug
een zak vol gelezen aren,
zie je haar ogen
waarin de glans
van wat ze heeft ervaren?
Zie je Maria
die na het bezoek
van de engel begint te zingen,
zie je haar bewogen
hart, overmand door
zegeningen?
Twee begenadigde vrouwen,
vol geloofsvertrouwen
in Ruth een ontluikende liefde
voor haar gevonden losser,
in Maria het groeiende kind,
de komende Verlosser.
Zie ik mezelf
in het licht van de nacht
waarin ik vergeving vroeg?
Mijn Verlosser ziet mij,
Hij heeft het volbracht.
Zijn genade is mij genoeg.
In mijn ogen verschijnt
de glans van Ruth,
met Maria begin ik te zingen,
doordat mijn Verlosser leeft
voel ik mijn hart opspringen.
Coby Poelman-Duisterwinkel
Dit gedicht is te beluisteren op www.audiogedichten.nl
vrijdag 16 december 2011
Adventsverlangen
t Stalletje is uutstald,
de ster hangt te stroalen.
Gedachten goan noar Bethlehem
zunder af te dwoalen.
Gain kerstman of draank
zol ons verlaiden.
Staark is t verlangen,
onbevangen
noar onze Redder
dai komt om te bevraiden!
Coby Poelman-Duisterwinkel
Adventsverlangen
Het stalletje is uitgestald,
de ster hangt te stralen.
Gedachten gaan naar Bethlehem
zonder af te dwalen.
Kerstman noch drank
zal ons verleiden.
Sterk is het verlangen,
onbevangen
naar onze Redder
die komt om te bevrijden!
Coby Poelman-Duisterwinkel
donderdag 15 december 2011
Alles goud met moeke en Kiend?
Aargens ien n koamer
stait n berre op klössen.
n vrouw bevaalt.
Als pien nait meer
te holden liekt
klinkt het verlössend
schriwwen.
Aargens ien Bethlehem
laip n bevallende vrouw.
n koamer was der nait,
loat stoan n berre op klössen.
Heur pien werd
hardvochtig meden.
Heur Kiend het loater
pienlijk veul leden
terwail er kwam
om te verlössen.
Coby Poelman-Duisterwinkel
Alles goed met moeder en Kind?
Ergens in een kamer
staat een bed op klossen.
Een vrouw bevalt.
Als pijn niet meer
te houden lijkt
klinkt het verlossend
schreeuwen.
Ergens in Bethlehem
liep een bevallende vrouw.
Een kamer was er niet,
laat staan een bed op klossen.
Haar pijn werd
hardvochtig gemeden.
Haar Kind heeft later
pijnlijk veel geleden
terwijl Hij kwam
om te verlossen.
Coby Poelman-Duisterwinkel
stait n berre op klössen.
n vrouw bevaalt.
Als pien nait meer
te holden liekt
klinkt het verlössend
schriwwen.
Aargens ien Bethlehem
laip n bevallende vrouw.
n koamer was der nait,
loat stoan n berre op klössen.
Heur pien werd
hardvochtig meden.
Heur Kiend het loater
pienlijk veul leden
terwail er kwam
om te verlössen.
Coby Poelman-Duisterwinkel
Alles goed met moeder en Kind?
Ergens in een kamer
staat een bed op klossen.
Een vrouw bevalt.
Als pijn niet meer
te houden lijkt
klinkt het verlossend
schreeuwen.
Ergens in Bethlehem
liep een bevallende vrouw.
Een kamer was er niet,
laat staan een bed op klossen.
Haar pijn werd
hardvochtig gemeden.
Haar Kind heeft later
pijnlijk veel geleden
terwijl Hij kwam
om te verlossen.
Coby Poelman-Duisterwinkel
Adventskedo
Ien kaarstboom hangt n ster,
waarkje van kleuterschaul.
Langs deurschienend oranje
omlient fienprikt zwaart
de draihouken,
zes groten en zes klainen
ien golden letters
stait ien t hartje schreven
de metgeven boodschop
Ere zij God!
Ien mien herinneren
zug ik t lutje wichtje,
heur oogjes stroalen
al van ver,
joar in joar uut
schient op t zaacht oranje
n hemels licht over
d allerlaifste ster.
Coby Poelman-Duisterwinkel
t Lutje wichtje is ien de adventstied geboren.
Adventsgeschenk
In de kerstboom hangt een ster,
werkje van de kleuterschool.
Langs het doorschijnende oranje
omlijnt het fijn geprikte zwart
de driehoeken,
zes grote en zes kleine
in gouden letters
staat in ’t hart geschreven
de meegegeven boodschap
Ere zij God!
In mijn herinnering zie ik
het kleine meisje,
haar oogjes stralen
al van ver,
jaar in jaar uit
schijnt op het zacht oranje
een hemels licht over
de mooi gevormde ster.
Coby Poelman-Duisterwinkel
woensdag 14 december 2011
Is t al licht?
t licht dat schittert ien ogen
van elk dai van laifde braand
veur Christus en Hom wil verhogen,
t licht dat schient in bliede mensen
dai verlangend noar Zien komst
heur vreugdevuur verspraiden,
t licht gericht op t Koningskiend
dat t kwoad overwon,
en duusternis verblindt,
dit licht zel met kaarstdoagen branden
en stroalen as n waarm vuur
ien wel aan Hom heur hart verpanden.
Leeft er nog ain ien duusternis?
Geef den as de herders deur
wat die aan weerglans geven is.
Coby Poelman-Duisterwinkel
Is het al licht?
Het licht dat schittert in de ogen
van ieder die van liefde brandt
als over Christus wordt gesproken,
het licht dat schijnt in alle blijden
die verlangend naar Zijn komst
hun vreugdevuur verspreiden,
het licht gericht op ‘t Koningskind
dat het kwade overwon,
en de duisternis verblindt,
dit licht zal op het kerstfeest branden
en stralen als een warmend vuur
in die aan Hem hun hart verpanden.
Leeft iemand nog in duisternis?
Geef dan als die herders door
wat jou aan glans gegeven is.
Coby Poelman-Duisterwinkel.
Het kunstwerk is van Jentsje Popma
dinsdag 13 december 2011
Kom mor ien t Licht

As er gain plak is
veur t Licht
dat zich verploatst
ien mensen
donkert het duuster
verder dicht.
Omdat Hai
louter Laifde is
is er as Kiend
op wereld kommen
zodat er
ploatsvervangend
de mens
aan ’t licht
loat kommen
deur ’t daipste
van de duusternis
opdat t veur altied
Poasen is.
Coby Poelman-Duisterwinkel
Kom tot Zijn schijnsel
Als er geen plaats is
voor het Licht
dat zich verplaatst
in mensen
donkert het duister
verder dicht.
Omdat Hij
louter Liefde is
is Hij als Kind
gekomen
zodat Hij
plaatsvervangend
de mens
aan ’t licht
doet komen
door ’t diepste
van de duisternis
opdat het eeuwig
Paasfeest is.
Coby Poelman-Duisterwinkel
Het kunstwerk is van Wilna de Grooth
Kerstavond
zaterdag 10 december 2011
Zingen bie t harmonium

Marius van Dokkum ©2005 Art Revisited, Tolbert
Dag ien dag uut
zag ze hom zitten
achter n smirreg roam
onoafschaidlek van zien leptop.
Wat opviel was de zundag,
den zag ze hom stoan,
dai bundel ien zien handen…
n plan kwam ien heur op.
Veur t schoonwreven roam
mengt zich n bevereg stemgeluud
met n kroakerege soproan.
Opburgen is de leptop.
Wel nou deur de stroat kommen zol
treft hier n stroalend duo.
Vol vrede klinkt heur “Eer zij God!”
Coby Poelman-Duisterwinkel
Zingen bij het harmonium
Dag in dag uit
zag ze hem zitten
achter het vervuilde raam
onafscheidelijk van zijn laptop.
Wat opviel was de zondag,
dan zag ze hem staan,
die bundel in zijn handen…
een plan kwam in haar op.
Voor het schoongewreven raam
mengt zich een bevend stemgeluid
met een wat krakende sopraan.
Opgeborgen is de laptop.
Wie nu door de straat zou gaan
treft hier een stralend duo.
Vol vrede klinkt hun “Eer zij God!”
Coby Poelman-Duisterwinkel
Het kunstwerk is van Marius van Dokkum.
donderdag 1 december 2011
Kerstverhaal 2011 "Kerstfeest op het Groninger platteland"
De bovenste foto is van Hennie Guikema.
De foto (kerkje van boer Harkema) is van Gertjan van Noord.
Kerstfeest op het Groninger platteland
Hoe laat het was wist de oude Jannika niet. Ze liep door de lange gang, steun zoekend langs de leuning die aan de muur bevestigd was en vroeg zich af achter welke deur haar kamer ook al weer was. Aan het einde van de gang was de glazen deur waarachter de sfeer van gezelligheid woonde. Door het glas in lood zag ze lichtjes branden. De geur van dennengroen kwam haar tegemoet. Was dit de deur van haar kamer? Op elke deur was een foto van de bewoner geplakt. Ze herkende haar foto. De deur kierde open. Het was donker. Ze knipte het licht aan en zag haar bekende spulletjes. Haar bed, de twee oorfauteuils, de antieke linnenkast, haar rollator die ze weer vergeten was mee te nemen en de kast met de vaas van haar ouders naast de foto van haar verloofde die vlak voor haar huwelijk door een verkeersongeval om het leven was gekomen. Ze had nooit meer een man ontmoet die haar grote liefde had kunnen vervangen.
Op het tafeltje stond de cassetterecorder die de mevrouw van de kerk gebracht had. Ze hoefde alleen maar de knop met de stikker in te drukken, dan kon ze de kerkdienst beluisteren.
Het hele verhaal is te lezen in het boek :Granaatjes met een gouden slot. Verkrijgbaar via cobytjeert@live.nl
Hemels Licht

Heer, ik kan niet bidden,
dat heb ik nooit geleerd.
Ze zeggen dat het Christuskind
voor mij ook is gekomen.
Ik wil het wel geloven
maar begrijpen doe ‘k het niet.
Nu hebben ze me naar
het kerstfeest meegenomen
en eerlijk Heer,
het voelt zo goed,
er heerst hier echte Vrede.
Ik denk dat ik van nu af aan
ook zondags naar Uw Huis wil gaan
er is vandaag zomaar in mij
een Hemels Licht ontstaan
en wat ook heel bijzonder is,
ik heb zowaar gebeden!
Coby Poelman-Duisterwinkel.
Het kunstwerk is van Folkert de Graaf
woensdag 30 november 2011
..... door 't luchtruim zwevend
Fietsend door de sneeuw
hoor ik een meisje zingen.
Moederziel alleen
staat ze op ’t stille plein
te staren naar de vlokken,
haar benen swingen.
Koordjes van haar wollen muts
dansen vrolijk mee.
Haar “in excelsis Deo”
klinkt zacht maar krachtig na
als ik over mijn schouder
haar nog eenmaal gadesla.
Coby Poelman-Duisterwinkel.
hoor ik een meisje zingen.
Moederziel alleen
staat ze op ’t stille plein
te staren naar de vlokken,
haar benen swingen.
Koordjes van haar wollen muts
dansen vrolijk mee.
Haar “in excelsis Deo”
klinkt zacht maar krachtig na
als ik over mijn schouder
haar nog eenmaal gadesla.
Coby Poelman-Duisterwinkel.
zaterdag 26 november 2011
Snipper-kat
Onder de trap ligt onze kat
op afgeweekt behang
het deert hem niet wat er ook valt
hij ligt er al heel lang.
Pas bij de spetters op zijn kop
van weer een natte dweil
rekt hij zich uit en schudt zich
stram komt hij overeind.
Wanneer hij door de kamer loopt
bedekt met plakbehang
kijkt hij me vraagogend aan:
komt er nog wat van?
Hij gaat me voor richting zijn bak
heeft slechts oog voor zijn eten
de ballast die hij meedraagt
lijkt hij gewoon vergeten.
Ik volg het spoor van snippers terug
scheur boven weer behang
en denk aan de bejaarde kat
die jaag je niet op stang.
Coby Poelman-Duisterwinkel
De aquarel is van Christine de Ro.
dinsdag 22 november 2011
Uw genade
Heer, dat ik leef en ademhaal
dat ik mag wonen op uw aarde
dat er voor mij te eten is
en U wilt zijn mijn Vader
de lieve kinderen die U schonk
door liefde van mijn liefste
de frisse lucht, de warme zon
mijn moeder die mij baarde
mijn vader die de Bijbel las
een huis waar ik kan slapen
de vreugde van het Christen zijn
verlossing van het kwade
mijn broeders en mijn zusters
de ochtenddauw, de gaven
het delen van Uw brood en wijn
’t is alles Uw genade,
ik dank U daarvoor, Vader.
Coby Poelman-Duisterwinkel
Geschreven voor het thema Genade van www.gedichtensite.nl
dat ik mag wonen op uw aarde
dat er voor mij te eten is
en U wilt zijn mijn Vader
de lieve kinderen die U schonk
door liefde van mijn liefste
de frisse lucht, de warme zon
mijn moeder die mij baarde
mijn vader die de Bijbel las
een huis waar ik kan slapen
de vreugde van het Christen zijn
verlossing van het kwade
mijn broeders en mijn zusters
de ochtenddauw, de gaven
het delen van Uw brood en wijn
’t is alles Uw genade,
ik dank U daarvoor, Vader.
Coby Poelman-Duisterwinkel
Geschreven voor het thema Genade van www.gedichtensite.nl
zaterdag 12 november 2011
Verege tachtegers
Twai olle mensen, hai groot, zai klain,
Komst ze overal tegen.
Zien gang is onzeker want ien zien brain
is n stoorzender ien bewegen.
Zai gait veuroverbogen heur weg.
Heur scholler net boven zien middel.
Zai kinnen nait mit en nait zunder mekoar,
deurlopend klinkt heur gekibbel.
Hai mag van dokter nait meer achter t stuur.
Zai nemt dizze toak van hom over.
Nemt alle bochten hail secuur.
Zien gezelschop is nait overbodig.
“Tou moar” roupt er as t licht stait op groen.
De motor jankt en ze hobbelen voort.
Hai wiest op n bord mit “domies toen”,
Moar zai gait er nait mit accoord.
Ze binnen onderwegens noar Jeu de Boulles.
Heur honkbalpet op tegen de zun.
Hai zwaait noar de teamlaider van de poulle
“Zeg, draai doar de auto moar om”.
Twai olle mensen, hai groot, zai klain,
hai zwaaiend mit aarms en bainen.
Zai kniept heur tas mit ballen hoast fien,
het muite hom bie te bainen.
Strovveleg goeit hai n bal op t pad.
De wedstried is begonnen.
Twai olle mensen goan voldoan weer op pad.
Zai hemmen vanmiddag wonnen.
Coby Poelman-Duisterwinkel
Het kunstwerk is van Erik de Jong
woensdag 9 november 2011
Op stage
Marius van Dokkum ©2005 Art Revisited, Tolbert
Ze springt nogal es uut de band,
mot en zal op stage noar t butenland.
Ken doar n fiets van school bruken,
wil der vot met stad ienduken.
Fietsen over stoep is hier verboden.
Woarschauwd is ze stroat opvlogen.
Ja, ook nog n lekke band.
Doar staait ze den met fiets aan kant.
Bie fietsemoaker hemmen ze gien tied.
“Zet doar mor hen tot etenstied”.
“As joe m doalek niet kennen plakken
wil je mie den wat gereedschap pakken?”
Ze zet zunder gemier of getob
fiets ien één slag op e kop
en plakt doar ien t butenland
met veul bekieks n binnenband.
Coby Poelman-Duisterwinkel
Het kunstwerk is van Marius van Dokkum
dinsdag 1 november 2011
Tijd voor ander nieuws
Zuchtend
om de beelden
in het journaal
denk ik aan
het hoofdschudden
van moeder vroeger.
Niets nieuws
Geboeid
door beelden
van Gods Koninkrijk
volg ik het
laatste nieuws,
te mooi voor het
journaal
Coby Poelman-Duisterwinkel
Litho-ets van Carin Nieuwenhout. Koor en dirigent in de Martinikerk.
Bron: http://www.hugovandermolen.nl/kunstverkopen/Carin%20Nieuwenhout/etsen.php
dinsdag 25 oktober 2011
Hoopvol
Hij was
al lange tijd kerkverlater
maar zijn ogen lichtten
toen Iemand zei
Ik ben
Coby Poelman-Duisterwinkel
Het kunstwerk is van Jan van der Kooi
donderdag 20 oktober 2011
Oogjevrijen

Marius van Dokkum ©2005 Art Revisited, Tolbert
Hai vangt heur ien zien blik,
zai zugt zien ogen goan
en blozend blikt ze terug
ze het zien toal verstoan,
kiekt es om zich hen
hemmen ze niks vernomen,
moar elk kiekt ien de map
ze loat t over zich kommen.
Heur blik gait noar hom terug
dai minnend met zien ogen,
verlangen bie heur wekt,
zo volgt ze steels zien pogen.
De kop weer bie de les,
dat er zo van heur hold...
Ze knipoogt en bedenkt:
Wat bennen we al laang trouwd.
Coby Poelman-Duisterwinkel.
Het kunstwerk is van Marius van Dokkum
dinsdag 18 oktober 2011
Lichtend licht over "de Lindt""
Stralend
vanuit de verte
fietst ze ons tegemoet
de onbekende
dichtbij gekomen groet
vol geestdrift
de bijzondere persoon
met woorden
voor ons noorderlingen
ongewoon
maar zo innemend
klinkt het zegenend
Sjabbat Sjalom
het vult ons
met haar Vrede.
Coby Poelman-Duisterwinkel
Het kunstwerk is van Christa Rosier www.christarosier.nl
Dit gedicht is te beluisteren op www.audiogedichten.nl zie link
zaterdag 15 oktober 2011
Na de operatie
Ze lacht me toe vanuit de stoel,
een kussen steunt haar arm.
Niet meer symmetrisch
voelt ze van de oksel
nog het meest.
Ze wijst me, altijd positief
op tekenen van meeleven,
nee ze wordt niet vergeten.
Haar dagelijkse blokje om
wordt steeds een stukje breder,
wel staan er nog
vervolgtrajecten in de wacht.
In de stilte van de nacht
noem ik mijn dappere vriendin,
een zonnestraal in menig mensenleven,
omgeven door een cirkel
van gebeden om Zijn kracht!
Coby Poelman-Duisterwinkel
Het kunstwerk is van Diederik Kraaijpoel
Dit gedicht is te beluisteren op www.audiogedichten.nl zie link
donderdag 6 oktober 2011
(B)oogcontact
maandag 3 oktober 2011
Kerstboodschap om de hoek
In haar erker staan
de wijzen op het oosten,
een stukje verder
lopen schapen met een herder,
aan de zuidkant
zie je Maria en Jozef gaan,
de stal met os en ezel
wachten op het westen,
de voerbak staat nog op de kop,
het vilten kindje onderop.
Bij het kaarslicht
van de kerstnacht haalt ze
wijzen uit het oosten,
schapen met hun herder,
Maria en Jozef naar de stal,
de voerbak draait ze om,
nu ligt het kindje boven.
Dit is voor haar jaar in jaar uit
een uiting van geloven.
Coby Poelman-Duisterwinkel
donderdag 29 september 2011
Herfstkind

Geboren
in de herfst,
in liefde ontvangen,
opgevoed
bij zang
van psalmen
en gezangen.
Een herfsttype
noemen ze haar
als ze kijken
naar haar ogen
en de kleur
van het haar.
De kleuren
van de herfst,
Gods prachtige
natuur,
lichten in haar
het vlammen
van vuur
als ze spreekt
over de Vader.
Zo komt,
dat is haar hoop,
een broeder
of een zuster
Hem
die zij liefheeft
nader.
Coby Poelman-Duisterwinkel
Het kunstwerk is van Diederik Kraaijpoel.
woensdag 21 september 2011
U bent nog net op tijd
Steeds verder
vouwt het lichaam zich
tot foetus
totdat het leven
stervend haar verlaat
ontvouwen wordt ze
weggedragen
en met gevouwen handen
nagestaard
die ooit mijn liefste
in zich droeg,
ze is voorbij
maar niet voorgoed
want ze ging vol vertrouwen;
genade bleek genoeg.
Coby Poelman-Duisterwinkel
Gepubliceerd in: Verrassend uitzicht (2013)
Septembergedachten bij het afscheid in het ziekenhuis in juni 2011
dinsdag 20 september 2011
Een stille dag
Het licht van jouw verjaardag
schijnt op je steen
over het sterretje van
je geboorte,
vandaag ging
mijn mobieltje af
als een herinnering
maar zonder jou
is je verjaardag anders
en dwalen mijn gedachten
naar je graf
nu vier je je verjaardag
aan de overkant
misschien schudt Hij
vandaag je hand.
We vieren 't hier
in stilte met je mee,
dag lieve zus,
tot later!
Coby Poelman-Duisterwinkel
schijnt op je steen
over het sterretje van
je geboorte,
vandaag ging
mijn mobieltje af
als een herinnering
maar zonder jou
is je verjaardag anders
en dwalen mijn gedachten
naar je graf
nu vier je je verjaardag
aan de overkant
misschien schudt Hij
vandaag je hand.
We vieren 't hier
in stilte met je mee,
dag lieve zus,
tot later!
Coby Poelman-Duisterwinkel
dinsdag 13 september 2011
Het Oekraïnehuis

Mijn vriendin Martha uit Aduard ging zich in 2009 een week inzetten voor Dorcas als bewoonster van een “Oekraïnehuis”. Van 2 tot en met 7 november stond voor de studio van GrootNieuwsRadio op de Einsteinstraat in Veenendaal het ‘Dorcas Oekraïnehuis’. Vier bewoners, die op de radio zijn voorgesteld, gingen tijdens deze week proberen rond te komen van één voedselpakket en 20 euro zakgeld. Via deze actie wilde Dorcas samen met GrootNieuwsRadio aandacht vragen voor de situatie waarin veel mensen in Oost-Europa leven.
Maandag 2 november om 10.00 uur betrok de groep het Oekraïnehuis. Dit huis was een exacte kopie van huizen zoals je ze veel in Oost-Europa tegenkomt. Muren van klei en een dak van golfplaten. Achter het huis bevond zich een buiten-wc. De bewoners moesten zich zien te redden met minimale middelen. In die week werden ze op de voet gevolgd in de uitzendingen op GrootNieuwsRadio. Met elkaar moesten ze proberen om zoveel mogelijk voedselpakketten in te zamelen voor de allerarmsten in Oost-Europa. Hiervoor hebben ze de hulp ingeroepen van de luisteraars van GrootNieuwsRadio. Zij vroeg mij of ik voor deze actie een gedicht wilde schrijven. Ik vond het fantastisch wat zij deed en schreef met veel plezier onderstaand gedicht voor deze actie.
Het Oekraïnehuis
Het borrelt, bruist, kolkt,
als hete lava stroomt het,
door Kracht gedreven
zit je in een huis van stro en klei
met 20 euro en een pakket,
je vraagt je af hoe ze het al die jaren
in Oekraïne hebben gered.
Het is koud, krap, het tocht,
je mist koffie, trilt,
je rammelende maag vraagt
wat stevigs, iets wat vult,
je zoekt, de groenten zijn al op,
alleen rijst, dan maar mixen met droge soep,
je mist stroom, de laptop, je zachte bed,
vlees, vis, aardappelen, fruit,
wat zit er toch weinig in zo’n voedselpakket….
geen brood, geen melk, geen boter,
je kunt geen rijst meer zien,
alweer thee of ranja, je hebt het gehad,
wat heb je zin in een portie patat.
In je hoofd is het crisis,
je lichaam laat blijken
wat duurt het lang tot het water kookt.
Hongerig wil je de rijst wel gaar kíjken,
méér hout in de sissende kachel die rookt.
Je huivert, zelfs al lig je in bed,
nu moet je ook nog naar dat buitentoilet.
Hoeveel dagen nog te gaan,
hoe zal het hen in Oekraïne vergaan?
je haar plakt, wil niet in model,
je ruikt je eigen zweet,
je bent één van hen voor nog geen week….
Het borrelt, bruist, en kolkt nog steeds
alleen is het nu anders,
de lava is gestold en in je geest
hoop je dat het toch vruchtbaar is geweest.
Coby Poelman-Duisterwinkel.
maandag 5 september 2011
Pijnlijke mededeling
De visfilet was heerlijk
maar die wond in mijn keel
alsof de vis
mee wilde delen
wat het is...
Coby Poelman-Duisterwinkel
(visfilet is niet altijd graatloos!)
maar die wond in mijn keel
alsof de vis
mee wilde delen
wat het is...
Coby Poelman-Duisterwinkel
(visfilet is niet altijd graatloos!)
zaterdag 3 september 2011
Ooievoarstrek
Hurkend zat ze
bie t woater
op n waarme dag
ien april.
Dichtbie heurde ze
kikkers kwoaken,
verder was t stil.
Veurzichtig
glee heur vinger
langs t glibberige
kikkerdril.
Verstild
vuilde ze wat
ien heur ontwoaken,
t was nog hail pril.
Ze rilde.
Heur vinger trilde.
Er trok n ooievoar
over Staintil…
Coby Poelman-Duisterwinkel.
vrijdag 26 augustus 2011
Elastiektwist
Meters elastiek
omspannen kinderenkels
hakken haken snaren
tenen scharen
benen springen
in zingend grijswit
spreiden, sluiten
huppen, draaien
nog een keer springen
in en uit
op swingend twistgeluid
floept het wit
van enkel naar kuit
hakken haken snaren
tenen scharen
benen springen
in zingend grijswit
spreiden, sluiten
huppen, draaien
nog een keer springen
in en uit
even komt boven
dit heerlijk twistgeluid…
Coby Poelman-Duisterwinkel
De foto's zijn afkomstig van het Nationaal Archief (fotocollectie Anefo).
woensdag 24 augustus 2011
Verrassing!
Die éne gast
op haar verjaardag
die onaangekondigd kwam
ontstak door zijn aanwezigheid
een aangename vlam
kleurde de dag
in glans en vrede
het samen eten
stille bede
voor ’t eerst
in hun gezelschap
en toch al zo vertrouwd,
deze verjaardag is er één
die ze voorgoed onthoudt!
Coby Poelman-Duisterwinkel
op haar verjaardag
die onaangekondigd kwam
ontstak door zijn aanwezigheid
een aangename vlam
kleurde de dag
in glans en vrede
het samen eten
stille bede
voor ’t eerst
in hun gezelschap
en toch al zo vertrouwd,
deze verjaardag is er één
die ze voorgoed onthoudt!
Coby Poelman-Duisterwinkel
dinsdag 23 augustus 2011
.... jaar getrouwd
Het is vandaag
een bijzondere dag
en daarom dit gedicht
. . jaar geleden
verscheen een
huwelijksbericht.
De bruid, zij kreeg
een nieuwe naam
naast een vertrouwd gezicht,
zie nu dit bruidspaar stralen,
op jullie valt het licht
van deze mooie feestdag,
gezegend door de Heer
zijn jullie nog steeds samen,
een hele eer!
Coby Poelman-Duisterwinkel
... joar trouwd
Het is vandoag
n biezundere dag
en doarom dit gedicht
... joar leden
verscheen
joen trouwbericht.
De bruid, zai kreeg
een nije noam
noast een vertrouwd gezicht
kiek ze nou es stroalen
op joe baiden vaalt het licht
van dizze mooie feestdag
gezegend deur de Heer
ben joe nog altied bie mekoar
een haile eer!
Coby Poelman-Duisterwinkel
een bijzondere dag
en daarom dit gedicht
. . jaar geleden
verscheen een
huwelijksbericht.
De bruid, zij kreeg
een nieuwe naam
naast een vertrouwd gezicht,
zie nu dit bruidspaar stralen,
op jullie valt het licht
van deze mooie feestdag,
gezegend door de Heer
zijn jullie nog steeds samen,
een hele eer!
Coby Poelman-Duisterwinkel
... joar trouwd
Het is vandoag
n biezundere dag
en doarom dit gedicht
... joar leden
verscheen
joen trouwbericht.
De bruid, zai kreeg
een nije noam
noast een vertrouwd gezicht
kiek ze nou es stroalen
op joe baiden vaalt het licht
van dizze mooie feestdag
gezegend deur de Heer
ben joe nog altied bie mekoar
een haile eer!
Coby Poelman-Duisterwinkel
zondag 21 augustus 2011
Lichtende schaduw
zaterdag 13 augustus 2011
Nieuwe schoenen
komt af en toe
naar boven,
vooral wanneer ik
nieuwe schoenen
heb gekocht.
Het thuisfront
laat mij grif geloven
dat ik met deze aankoop
zeker heb geboft.
Ik laat mijn blik
voortdurend
naar beneden glijden
en dat ze
o zo heerlijk zitten
heb ik menigmaal verteld.
Wanneer men er
genoeg van lijkt te krijgen
wordt dat omzichtig
doch heel duidelijk gemeld.
Alleen mijn man blijft
eindeloos geduldig,
en ik bespeur een krulling
van zijn lip.
Zielsgelukkig
voel ik me gedragen,
als een veertje,
zo licht.
Coby Poelman-Duisterwinkel
Uit de bundel 'De voordracht'
maandag 8 augustus 2011
Psalmbeleving
Vanavond neemt het koor
een nieuwe compositie
van hun geliefde psalmen door;
berijmd en onberijmd
met een initium verbonden.
De alten en sopranen
zingen een middendeel,
dan luisteren ze naar
de bassen en tenoren
en laten op hun beurt
volgende woorden horen
waarbij ze zich
een kwartslag omgekeerd
opeens realiseren
hoe mooi de tekst is
die ze zingen richting heren.
Op dat moment klinken
de oude onberijmde woorden,
nu weer gezongen door
de bassen en tenoren
intenser en ontroerender
dan ooit tevoren.
Coby Poelman-Duisterwinkel
Lijnets en aquatint met suikerwatertechniek
van Carin Nieuwenhout
donderdag 4 augustus 2011
Stofzoeger op leeftied
Ik ben n stofzoeger op leeftied
en roas deur t haile huus.
t Is stofhappen bloazen veur altied
over perket, plefond en plûche.
k Zit vol met zoagsel, blad, naalden
spinnen, mieren, pissebedden en stof.
k Mot er allernoast van kokhaalzen,
zelfs mien boetenkaant wordt dof
want ze sjorren zo aan mien slang,
mien lief schampt vaarf van deurposten oaf.
Ik knal tegen toafelpoten en behang,
vlaig den op e sloapkoamers oaf.
t Gait er om weg as ik mien ronde dou,
t is een lewaai van jewelste.
Veuls te voak mot k op sleeptouw
en k ben al nait meer de snelste.
Noa oafloop van t gebeul
baargen ze mie ien kaast
noast de striekplaank en den is t mis
omdat het nait goud paast.
Mien slang steut tegen kaastdeur,
dai vaalt op slag weer open.
Bie t dichtdrukken krieg ik n neie scheur.
Beplakt wor ik deurlopend.
Mor nou zit ik te boalen.
Ik heb het hailemoal had
en zwieg ien alle toalen.
Goa moar om n aander op pad.
Coby Poelman-Duisterwinkel.
en roas deur t haile huus.
t Is stofhappen bloazen veur altied
over perket, plefond en plûche.
k Zit vol met zoagsel, blad, naalden
spinnen, mieren, pissebedden en stof.
k Mot er allernoast van kokhaalzen,
zelfs mien boetenkaant wordt dof
want ze sjorren zo aan mien slang,
mien lief schampt vaarf van deurposten oaf.
Ik knal tegen toafelpoten en behang,
vlaig den op e sloapkoamers oaf.
t Gait er om weg as ik mien ronde dou,
t is een lewaai van jewelste.
Veuls te voak mot k op sleeptouw
en k ben al nait meer de snelste.
Noa oafloop van t gebeul
baargen ze mie ien kaast
noast de striekplaank en den is t mis
omdat het nait goud paast.
Mien slang steut tegen kaastdeur,
dai vaalt op slag weer open.
Bie t dichtdrukken krieg ik n neie scheur.
Beplakt wor ik deurlopend.
Mor nou zit ik te boalen.
Ik heb het hailemoal had
en zwieg ien alle toalen.
Goa moar om n aander op pad.
Coby Poelman-Duisterwinkel.
woensdag 27 juli 2011
Bewustwording

Puberhanden vormden hem
jaren geleden
de tijd heeft hem
vervolgens aangetast
toch is zijn charme
al die tijd gebleven
ontstoken in zijn gulle
brede lach
de paarse poten
zijn wat verf verloren
het groen zit meer
in de vernis
de zwarte ogen
op zijn kop verankerd
tonen een blik van
olijkheid en list
het kikkerbeest weerkaatst
iets van zijn maker
al staan de dikke
poten in contrast
het is vooral de uitstraling
die bij haar past
en me dit schrijvende
opeens het meest verrast.
Coby Poelman-Duisterwinkel
maandag 25 juli 2011
Gods aarde juicht!

Feestelijke boekpresentatie in Litouwen.
Op 9 september 2011 werd in het Cultureel Centrum van Mažeikiai, een stad in het Noorden van Litouwen een Internationaal Kunst en Cultuur festival georganiseerd waar met toneel, dans en muziek het boek "Eco del silencio/Echo van de stilte/Tylos aidas" van Torcqué gepresenteerd werd, vergezeld van een tentoonstelling van nieuwe en in het boek geplaatste schilderijen.
Tevens werden er uit het boek gedichten voorgedragen door acteurs.
Het festival heeft een hele week geduurd met optredens van verschillende Litouwse en Buitenlandse groepen ( Polen, Estland en Letland).
http://www.veidas.lt/naujame-dailininko-torcque-albume-%E2%80%93-neiprasta-dailes-ir-poezijos-sinteze
http://www.15min.lt/naujiena/kultura/renginiai/lietuvoje-kuriancio-dailininko-torcqu-albume-neiprasta-dailes-ir-poezijos-sinteze-29-168359
Eén van de gedichten in dit boek:
Gods aarde juicht!
Gods aarde juicht
in de geplante boomgaard,
zij fluit een lied vol luister naar
het zachte fietsgeluid.
Zij voelt het zaad ontkiemen
in de bloementuinen
en glimlacht naar de
zwerfvuilprikkers in de duinen,
de schoongehouden sloten,
zij bekoren haar
zodat ze zingt uit vreugde,
feestviert in de morgendauw:
Hier houd ik van,
dit is tot stand gekomen
door een goede Geest van trouw.
Coby Poelman-Duisterwinkel.
Uitgekozen bij een schilderij van Torcqué voor zijn jubileumboek.
Het boek van de Litouwse kunstenaar is uitgekomen in juli 2011.
Hieronder het voorwoord:
Kunst brengt mensen dichter bij elkaar en maakt de wereld kleiner. Dat wordt ook weer bewezen door het oeuvre van de beeldend kunstenaar Arie C. Torcqué Zaanen, die drie landen met zijn schilderijen verbindt. Geboren in 1941 in Rotterdam, studeerde hij in Nederland grafische design en illustratie, om in Spanje zijn weg als schilder te vinden en vervolgens een nieuw werkterrein te vinden in Litouwen.
Dit boek laat zien dat het niet alleen mogelijk is om gedichten te illustreren aan de hand van schilderkunst, maar ook andersom. De schilderijen van Torcqué worden als het ware van commentaar voorzien door Litouwse, Spaanse en Nederlandse dichters, in hun eigen taal. De schilderijen en gedichten vechten daarbij niet om de meeste aandacht, maar vullen elkaar prachtig aan en vormen een mooie uitdrukking van de bindende kracht van kunst.
Torcqué is niet alleen een kunstenaar, maar ook een ambassadeur van de grote wereld van de verbeeldingskracht. Met zijn dichterlijke schilderkunst vervagen grenzen en maken we een sprong in het onbekende. Hij laat daarmee zien dat kunst de wereld niet alleen kleiner maakt, maar ook groter.
Ik wens u veel kijk- en leesplezier met dit boek!
Joep Wijnands
Ambassadeur van het Koninkrijk der Nederlanden in de Republiek Litouwen
Het boek telt 168 bladzijden.
Het is getiteld:
Eco del silencio/Echo van de stilte/Tylos aidas
Torcqué
isbn 978-9986-31-318-2
Meer gedichten en schilderijen uit dit boek kunt u bekijken op http://cobypoelman.blogspot.com en dan in de rechter kolom Torcqué aanklikken.
Het gedicht is te beluisteren op www.audiogedichten.nl (zie link)
Het gedicht "Hé meneer Clown" is via www.audiogedichten.nl voorgedragen tijdens de boekpresentatie in Litouwen.
woensdag 20 juli 2011
Engel met lucht

k Heb boodschappen ien fietstassen stouwd.
Is fietsen nog wel vertrouwd?
Ik staiger zo’n beetje met t haile geval
As k nait uutkiek komt er nog es n knal.
Mien achterband bonkt over stroat.
Straks is t nog te loat.
Omzichtig rie ik recht op t doel
langs elk stuk glas, om elke koel.
Den rem ik met mien vracht.
Mien band is veuls te zacht.
Woarom zit toch dat ventiel
altied net bovenaan ien t wiel?
zo ken k er ja noeit bie.
n vremde kerel lacht noar mie
met laive ogen ien hemels blauw;
en vroagt;“Lukt het mevrouw?”
Ien n klain schofke tied
ben k de pomp al kwiet
zien staarke aarms
bennen t pompen wel wend
wat ja n alleroarigste vent.
Oplucht ontwiek ik nog net n doef
as ik verend mien engel veurbie stoef.
Coby Poelman-Duisterwinkel
dinsdag 19 juli 2011
Het handwerk van je opa
Ik kwam je geloof,
hoop en liefde brengen
en trof het bij je aan.
Wat was je er blij mee,
ontroerd keek je me aan.
Je was toen al ziek
vroeg met een traan
of het naar je familie mocht gaan.
Nog geen half jaar later
liep ik geheel ontdaan
achter je rouwkoets aan.
Geloof, hoop en liefde
nam een nieuwe dimensie aan.
Eén Petrus één liet me die verstaan.
Jij bent me hier in voorgegaan.
Coby Poelman-Duisterwinkel.
hoop en liefde brengen
en trof het bij je aan.
Wat was je er blij mee,
ontroerd keek je me aan.
Je was toen al ziek
vroeg met een traan
of het naar je familie mocht gaan.
Nog geen half jaar later
liep ik geheel ontdaan
achter je rouwkoets aan.
Geloof, hoop en liefde
nam een nieuwe dimensie aan.
Eén Petrus één liet me die verstaan.
Jij bent me hier in voorgegaan.
Coby Poelman-Duisterwinkel.
donderdag 14 juli 2011
Sensorvogeltje
Op enkelhoogte klinkt
bij onze voordeurstoep
een vreugdevolle vogelroep,
te vergelijken
met bouwers
die vrouwen
bewonderend bekijken.
Het vrolijke geluid
ontlokt bij menig gast
een ontwapenende lach,
je ziet de postbezorgers
opgewekt vertrekken,
de kat ligt paradijselijk
zich uit te strekken.
Geluk hoef je niet ver te zoeken,
soms nestelt het zich aan je voeten.
Coby Poelman-Duisterwinkel
bij onze voordeurstoep
een vreugdevolle vogelroep,
te vergelijken
met bouwers
die vrouwen
bewonderend bekijken.
Het vrolijke geluid
ontlokt bij menig gast
een ontwapenende lach,
je ziet de postbezorgers
opgewekt vertrekken,
de kat ligt paradijselijk
zich uit te strekken.
Geluk hoef je niet ver te zoeken,
soms nestelt het zich aan je voeten.
Coby Poelman-Duisterwinkel
dinsdag 12 juli 2011
Bejoard
t Koffiedrinken is doan.
d Ain noa d aander gait stoan.
Langzoam kommen ze ien de bainen,
hemmen met kouk zeten te graimen.
Ien optocht schoevelen ze richting lift,
der is gainain dai achterblift.
Met n kander stoan ze ien gaang,
de rieg word oarig laang.
Stuurs kieken ze veur zich uut
en keuvelen over n oafvalpuut
tot de liftdeur openzwaait,
doalek bennen der n poar uutnaaid.
De manluu bennen t eerst op stee,
heuren t gekoakel van benee.
Knipogen mekander nog es tou
en wachten op n kloetje op de vrouw.
Coby Poelman-Duisterwinkel.
d Ain noa d aander gait stoan.
Langzoam kommen ze ien de bainen,
hemmen met kouk zeten te graimen.
Ien optocht schoevelen ze richting lift,
der is gainain dai achterblift.
Met n kander stoan ze ien gaang,
de rieg word oarig laang.
Stuurs kieken ze veur zich uut
en keuvelen over n oafvalpuut
tot de liftdeur openzwaait,
doalek bennen der n poar uutnaaid.
De manluu bennen t eerst op stee,
heuren t gekoakel van benee.
Knipogen mekander nog es tou
en wachten op n kloetje op de vrouw.
Coby Poelman-Duisterwinkel.
donderdag 7 juli 2011
Ingeving
Ze zitten rond de tafel
in de dagopvang
te peinzen wat te schrijven
op een afscheidskaart
als één van hen
een inval krijgt
met glanzende ogen
de stem overslaand
stamelt hij
in een treffende flard:
wel uit het oog
maar níet uit het hart!
Coby Poelman-Duisterwinkel
Het kunstwerk "Om de tafel" is van Dorry van de Winkel.
vrijdag 24 juni 2011
Gedaanteverwisseling
Bij de kerk stond altijd een zwerver
maar díe zondag een wachtende gast.
We waren hem bijna genaderd.
Een kerkganger riep verrast:
“Wat een gedaanteverwisseling”
en wisselde lachend een blik
met de keurig geklede vreemdeling.
Toen volgden mijn man en ik.
De vreemdeling, totaal verrast
bekeek zich vol verwondering
verbaasd en vrolijk vroeg hij ons:
“Zoveel verandering?”
Wij wisten even niets te zeggen
schudden lachend nee.
Hij zag de humor er van in,
liep gnuivend met ons mee.
Ik dacht aan een stuk uit de Bijbel
en zwierf met de zwérver mee,
vroeg me af waar díe zou verblijven.
Bad de vreemdeling met mij mee?
De zondag daarop stond de zwerver er weer
op zijn vertrouwde plek.
Het was of hij iets te zeggen had
in een woordeloos gesprek.
Coby Poelman-Duisterwinkel.
maar díe zondag een wachtende gast.
We waren hem bijna genaderd.
Een kerkganger riep verrast:
“Wat een gedaanteverwisseling”
en wisselde lachend een blik
met de keurig geklede vreemdeling.
Toen volgden mijn man en ik.
De vreemdeling, totaal verrast
bekeek zich vol verwondering
verbaasd en vrolijk vroeg hij ons:
“Zoveel verandering?”
Wij wisten even niets te zeggen
schudden lachend nee.
Hij zag de humor er van in,
liep gnuivend met ons mee.
Ik dacht aan een stuk uit de Bijbel
en zwierf met de zwérver mee,
vroeg me af waar díe zou verblijven.
Bad de vreemdeling met mij mee?
De zondag daarop stond de zwerver er weer
op zijn vertrouwde plek.
Het was of hij iets te zeggen had
in een woordeloos gesprek.
Coby Poelman-Duisterwinkel.
woensdag 22 juni 2011
Afgebroken tenten
Nooit denk ik zonder zuchten
aan die langste dag
hoe in de kleine, zo benauwde kamer
wij afscheid van mijn moeder namen
de aardse tent al afgebroken was
nu zoveel jaren later
mijn schoonmoeder zucht,
benauwd in de te grote kamer,
de langste dag weer nadert
richt ik mijn ogen naar de lucht
zie voor me wat er overblijft,
de dorre plekken in het groene gras
onder de afgebroken tenten
die in drie dagen zich naar boven wenden,
de tijd dat Jezus in de groeve lag
Voorbode
van de Grote Zomer.
Coby Poelman-Duisterwinkel
Bij 2 Korintiërs 5 vers 1 tot 10.
Het kunstwerk is van Rudolf Hagenaar
zondag 19 juni 2011
Spreuken vier
woensdag 15 juni 2011
Een positief geluid
Na tegenwindse tijden
ben je iets nieuws begonnen,
ik zie weer vreugde tintelen
in je gezicht,
je hebt een toekomstbeeld
ontgonnen,
je blik voorbij de
winterreis gericht.
De lente sprankelt
in je ogen,
wilskrachtig deelt
je lichaam in die tred,
ik juich van binnen
om Zijn overwinning
en vouw mijn handen
voor een dankgebed.
Coby Poelman-Duisterwinkel
Het kunstwerk is van Jasper Oostland
Te beluisteren op www.audiogedichten.nl
dinsdag 14 juni 2011
Hemd met franje

Hai is host negentig
mor nog goud op dreef.
Ien t bouk stait:
groag wat nije hemden,
zai vroeg zich ook al oaf
woar alles bleef
ik zuik en vien
een stuk of wat
ien n grote blauwe krat
leg vief op toafel
is dit van joe
joa dat bennen mienend
hai trekt zien trui omhoog
ze konnen gain ain meer vienden
nou zit ik hier veur t oog
ien mammes hemd met franje...
dat heurt er n beetje bie
lachen wie
ien een appartement
met koamers van oranje.
Coby Poelman-Duisterwinkel
maandag 13 juni 2011
Verjaardagsgedicht

Marius van Dokkum ©2005 Art Revisited, Tolbert
Het is vandaag
een bijzondere dag
en daarom dit gedicht
jaren geleden
verscheen je geboortebericht.
Je kreeg een naam
en een eigen gezicht,
kijk maar eens in de spiegel,
ja kijk maar eens goed,
zie jezelf in het Licht
van deze bijzondere dag.
Het is vandaag feest
omdat je er bent!
Weet dat je er zíjn mag.
Een hele fijne verjaardag!
Coby Poelman-Duisterwinkel
Uit de bundel 'Geloofsvreugde'
en in het Gronings:
Verjoardagsgedicht
t Is vandoag
n biezundere dag
en doarom dit gedicht.
Joaren leden
verscheen dien geboortebericht.
Doe kreegst n noam
en een aigen gezicht,
kiek mor es ien de spaigel.
Joa, kiek mor es goud
zai diezulf ien t Licht
van dizze biezundere dag.
t Is vandoag feest
omdat stoe der bist!
Wait dast der weden magst
n Haile goeie verjoardag!
Coby Poelman-Duisterwinkel
Het bovenste kunstwerk is van Marius van Dokkum
zondag 12 juni 2011
Discipelen
Ongeletterde vissers
sloten zich
vol vertrouwen
bie Hom aan.
Hai opende
heur verstand
en stoerste
biebelbouken
waaiden heur aan.
Coby Poelman-Duisterwinkel.
sloten zich
vol vertrouwen
bie Hom aan.
Hai opende
heur verstand
en stoerste
biebelbouken
waaiden heur aan.
Coby Poelman-Duisterwinkel.
vrijdag 10 juni 2011
Het Licht in de onweersnacht
zondag 5 juni 2011
Zondag

Uw zon verrijkt
de zomerdag
uw Geest is
zacht aanwezig,
uw Woord klonk
in de morgendienst
nog nagenietend
zont de zondag voort
het lichtdoorlatend groen
kleurt tegen hemelblauw
schaduw fluistert uw luister
waar zondag maandag wordt,
het donker licht ontmoet
ontwaakt in mensenogen
opnieuw uw zondagsgroet.
Coby Poelman - Duisterwinkel
De foto laat een kunstwerk zien van Harro Nikkels tegen de muur van het Fransumer kerkje in de middagzon.
vrijdag 3 juni 2011
Gods lof in tongentaal
donderdag 2 juni 2011
Er staat iemand voor de deur

Wilt u ook iets geven voor…
zo’n zeven keer per jaar
dan voor dit en dan voor dat
paadje op paadje af
de bus is nog niet zwaar
wie ik niet thuis tref
schrijf ik op
morgen weer een ronde
soms doet de bel het niet
dan loop ik achterom
achter zoveel deuren
een wereld van verschil
in kleur, in smaak, in geuren
of ‘k even wachten wil…
’t is overal hetzelfde,
waar is mijn portemonnee
men is meestal welwillend
maar soms tref je ook nee
eens liep ik voor het Beatrixfonds
toen iemand zei: ja daaag
die heeft toch zeker geld genoeg
daar doe ik niet aan mee
de deur viel krachtig in het slot
daar stond ik, toch wel komisch
collecteren is een vak apart
maar elke keer weer lonend.
Coby Poelman-Duisterwinkel
Abonneren op:
Posts (Atom)