Van harte welkom

Van harte welkom op mijn gedichtenblog.
U mag de gedichten ongewijzigd gebruiken met vermelding van mijn naam.
Voor het verzorgen van een lezing met voordrachten of een workshop kunt u contact opnemen via cobytjeert@live.nl
Er is ook een volledig programma voor Kerst en Pasen met eigen geschreven gedichten en een verhaal.
Mijn boeken zijn verkrijgbaar via mijn mailadres en te leen in de bibliotheek.
Er is ook nog een interview te beluisteren van enkele jaren geleden. https://soundcloud.com/user-671424345/interview-coby-poelman-duisterwinkel-10-07-2017

zondag 14 januari 2018

Wel het wonnen?

Ledders van t plankje
schoeven skrebbelnd op bord,
woorden van weerde overlappen
blaauwe en rooie vlakken,
holtjes kleddern
deur deksel van deus.
t Spel het n nije dimensie kregen,
woorden kruzen
van boven noar beneden
ien t Grunnens
de zin van t leven.

Ledders kleddern over t bord,
weerde van t gas is stegen!


Coby Poelman - Duisterwinkel



Vertaling:


Wie heeft gewonnen?
Letters van het plankje
schuiven scrabbelend op het bord,
woorden van waarde overlappen
blauwe en rode vlakken,
houtjes kletteren
door het deksel van de doos,
het spel heeft een nieuwe dimensie gekregen,
woorden kruisen
van boven naar beneden
in het Gronings
de zin van het leven.

Letters kletteren over het bord,
de waarde van het gas is gestegen.


Coby Poelman - Duisterwinkel

dinsdag 9 januari 2018

Groningen beweegt


Groningen beweegt
barsten in het pleisterwerk,
sniffend wordt gesust.

Coby Poelman - Duisterwinkel

dinsdag 19 december 2017

Vorstelijk bekleed

Kijk toch eens,
neem even tijd,
die boom
in al haar soberheid,
zo ongewoon,
hemelsschoon
is zij berijpt

alsof zij wijst
op Wie haar kleedt
met zoveel zuiverheid.

Coby Poelman-Duisterwinkel


Gepubliceerd in de bundel "Verrassend uitzicht" (2013)


zaterdag 9 december 2017

Winterwandeling

Twee schimmen
in het schemerduister
betreden wat eens resten
van het klooster zijn geweest.
De verse sneeuw reikt
tot hun kuiten,
hun sporen zeggen mij
dat niemand
voor hen uitgelopen heeft.

Waarover ze zo
ingetogen spreken
laat zich gezien hun houding
goed verstaan
als ze hun passen
doen vertragen
en ik hun blijk
van medeleven gadesla.

Ze kijken waar ik blijf,
ik las de teksten
op monumenten
over ’t komend Rijk,
vervuld door wat
het in me overstemde
loop ik verlicht
naar hen die mij
in liefde bij zich wensen.

Coby Poelman-Duisterwinkel

donderdag 7 december 2017

Hof van stilte

Hier is het stil en vredig,
hier spreekt men met en over God,
hier wacht het eeuwig leven
en niemand doet hier bot.
Hier voel ik me gedragen
door herinnering en hoop
en dwaal ik langs de graven
hier leeft de dood.

Als ik hier eens zal liggen
te wachten op wat komt
loopt hier misschien mijn nageslacht
te hopen op Zijn komst.
Wie weet zit op dit bankje
een jonge organist
te denken aan zijn oma
die hij een beetje mist.

Ik zal weer eens op huis aan
om eten klaar te maken
voor hen die heel graag met mij
over leven willen praten.
Op deze plek houd ik vooral
de tijd wat in de gaten.

Coby Poelman-Duisterwinkel


Gepubliceerd in de bundel "Geloofsvreugde" (2013)