Compjoeterles

Achter onze laptops
zitten wie ien de klas,
op dit gebied
nog zo groen as gras.
Iengespannen bekiek ik
t grootse werelds web
tot ik t programma
toets-en-bord vonden heb.

“Klik eerst in het witte vlak”
klinkt deur t lekoal
Dat geld veur mie
en veur ons allemoal
want dat vergeten wie
dus deurlopend
Deur dizze stem
worden ons de ogen opend.

Tuus zit ik al gauw
verschaiden uren
noar mien gedicht
op t schaarm te turen
totdat ik heur:
“Hoe lang gait t nog duren?”
Nog even,
k goa dit zo versturen.

Mien liest
met dichtcontacten groeit.
Noeit eerder hemmen
compjoeters mie zo boeid.
Mor is er nou toch
nog wat mis goan?
Mien man het fluusterend
de lamp uutdoan…

Coby Poelman-Duisterwinkel
Schreven ien 2007...


Het schilderij is van Marius van Dokkum.
www.mariusvandokkum.nl

Afgewezen

Marius van Dokkum © Art Revisited, Tolbert

In schril contrast met:

"Wij gaan toch voor jou!"

staat in de aanhef van de brief te lezen

dat de geachte heer

voor deze baan

is afgewezen.

Men neemt de slogan

blijkbaar niet zo nauw.

Blij toe, zegt hij,

het kille woord herlezend,

ik denk ook niet dat ik

daar nu nog tussen passen zou.

Coby Poelman-Duisterwinkel

Kunstwerk van Marius van Dokkum.

Kerkomroep.nl

Marius van Dokkum ©2005 Art Revisited, Tolbert

U vraagt of ik niet eenzaam ben?

Welnee, ik heb een laptop

en sinds een jaar zelfs internet,

nu lees ik veel gedichten,

ook mailen heb ik al geleerd,

dan krijg je steeds berichten.

Eenzaam ben ik al lang niet meer

er is zo veel te schrijven,

ik doe zelfs al aan pastoraat

door ‘t digitaal bereik.

En zondagsmorgens is het mooi

op Kerkomroep nl

vorige week werd nog gepreekt

over 1 Samuël.

De psalmen die ze zongen

kende ik nog van buiten,

schuif ook maar een keer bij me aan,

u kunt toch zo mooi fluiten?

Maar hoor ik in uw vraag misschien

úw eenzaamheid vandaag?

Dan sluit ik nu mijn laptop af,

zet ik voor u ook koffie?

‘k trek vlug een ander jasje aan,

ik woon op acht in ‘t hofje.

Tot straks, ik zie u graag.

(Een telefoongesprek van een bejaarde man)
te beluisteren op  http://www.audiogedichten.nl/audio/religieuze-audio/19-geloof-hoop-liefde/94-kerkomroep-nl

Coby Poelman-Duisterwinkel

Uit de bundel "Geloofsvreugde"

 http://bestelmijnboek.nl/vm-cat/dichtbundels/geloofsvreugde-detail

Vredig

Marius van Dokkum ©2005 Art Revisited, Tolbert

Op een gehavend bankje

in de late middagzon

voor het knus doorleefde huis

met jonge loten in de goot

koesteren ze hun liefde

zij breit en neigt haar oor

hij helt vertrouwelijk over

nog altijd gretig naar

het keer op keer gehoorde

wat hen al zoveel jaren vleit

romantiserende vergane glorie,

vertegenwoordigend verleden tijd

in ontroerende bekoorlijkheid.

Coby Poelman-Duisterwinkel

Geïnspireerd door het kunstwerk van Marius van Dokkum

Uit: "Strijklicht van violen"

Luusterbouken

Marius van Dokkum ©2005 Art Revisited, Tolbert

Hest al heurd,

ien bibeltaik

binnen luusterbouken te lain.

Kinst ze votdoalek liggen zain.

Klappers mit spaigelploatjes.

Schrievers lezen

heur bouken veur

van weerskaanten

komt t geluud deur

t is net of ze bie die

ien koamer zitten te lezen

en zulf kinst best wat

ien de weer wezen

mit stofdouk of

wat op de pennen

letst die gewoon

lekker verwennen

huifst nait meer zuiken

om dien bril,

ain druk op knop en

wereld stait stil..

kinst zulfs ien bêrre

bouken luustern

gain lamme aarm en

t kin ien duustern.

As t ais lezen wilst

ien t bad,

dizze bouken

worden nait nat..

en is der es ain zaik,

goa den moar gauw

noar bibeltaik.

Coby Poelman-Duisterwinkel.

Het schilderij is van Marius van Dokkum

Rookpauze

Marius van Dokkum ©2005 Art Revisited, Tolbert

Soms ben je blij dat je niet rookt

maar zie je die collega’s op een kluitje

genieten van hun rokersuitje

denk je wie is nu beter af

ik werk me dood als ik niet paf.

Coby Poelman-Duisterwinkel

Het kunstwerk "Roken op het toilet" is van Marius van Dokkum

Uit: "Strijklicht van violen"

Opvliegers

Marius van Dokkum ©2005 Art Revisited, Tolbert

Ze komen altijd op momenten
dat je ze liever snel ziet gaan
verzucht de tandartsassistente,
ze komen altijd op momenten....
denk eens aan al die dirigenten,
hoe zullen zij zich erdoor slaan,
ze komen altijd op momenten
dat je ze liever snel ziet gaan...

Coby Poelman-Duisterwinkel

Het kunstwerk "Geef hem de ruimte" is van Marius van Dokkum

t Gehaim van old en nij

Marius van Dokkum ©2005 Art Revisited, Tolbert

Wat t rolletje verhult
op nijjoarsdag
onthult t kniepertje
ten overstoan van
waarme euliebollen.

n Loag van snijwit poeier
bedekt wat west is

vannacht begunt
ons nije levenstied!

Coby Poelman-Duisterwinkel

Het kunstwerk is van Marius van Dokkum

Zingen bie t harmonium

Marius van Dokkum ©2005 Art Revisited, Tolbert

Dag ien dag uut
zag ze hom zitten
achter n smirreg roam
onoafschaidlek van zien leptop.
Wat opviel was de zundag,
den zag ze hom stoan,
dai bundel ien zien handen…
n plan kwam ien heur op.

Veur t schoonwreven roam
mengt zich n bevereg stemgeluud
met n kroakerege soproan.
Opburgen is de leptop.

Wel nou deur de stroat kommen zol
treft hier n stroalend duo.
Vol vrede klinkt heur “Eer zij God!”

Coby Poelman-Duisterwinkel



Zingen bij het harmonium

Dag in dag uit
zag ze hem zitten
achter het vervuilde raam
onafscheidelijk van zijn laptop.
Wat opviel was de zondag,
dan zag ze hem staan,
die bundel in zijn handen…
een plan kwam in haar op.

Voor het schoongewreven raam
mengt zich een bevend stemgeluid
met een wat krakende sopraan.
Opgeborgen is de laptop.

Wie nu door de straat zou gaan
treft hier een stralend duo.
Vol vrede klinkt hun “Eer zij God!”

Coby Poelman-Duisterwinkel



Het kunstwerk is van Marius van Dokkum.

Op stage

Marius van Dokkum ©2005 Art Revisited, Tolbert

Ze springt nogal es uut de band,

mot en zal op stage noar t butenland.

Ken doar n fiets van school bruken,

wil der vot met stad ienduken.

Fietsen over stoep is hier verboden.

Woarschauwd is ze stroat opvlogen.

Ja, ook nog n lekke band.

Doar staait ze den met fiets aan kant.

Bie fietsemoaker hemmen ze gien tied.

“Zet doar mor hen tot etenstied”.

“As joe m doalek niet kennen plakken

wil je mie den wat gereedschap pakken?”

Ze zet zunder gemier of getob

fiets ien één slag op e kop

en plakt doar ien t butenland

met veul bekieks n binnenband.

Coby Poelman-Duisterwinkel

Het kunstwerk is van Marius van Dokkum

Oogjevrijen

Marius van Dokkum ©2005 Art Revisited, Tolbert

Hai vangt heur ien zien blik,
zai zugt zien ogen goan
en blozend blikt ze terug
ze het zien toal verstoan,
kiekt es om zich hen
hemmen ze niks vernomen,
moar elk kiekt ien de map
ze loat t over zich kommen.
Heur blik gait noar hom terug
dai minnend met zien ogen,
verlangen bie heur wekt,
zo volgt ze steels zien pogen.
De kop weer bie de les,
dat er zo van heur hold...
Ze knipoogt en bedenkt:
Wat bennen we al laang trouwd.

Coby Poelman-Duisterwinkel.

Het kunstwerk is van Marius van Dokkum

Verjaardagsgedicht

Marius van Dokkum ©2005 Art Revisited, Tolbert

Het is vandaag

een bijzondere dag

en daarom dit gedicht

jaren geleden

verscheen je geboortebericht.

Je kreeg een naam

en een eigen gezicht,

kijk maar eens in de spiegel,

ja kijk maar eens goed,

zie jezelf in het Licht

van deze bijzondere dag.

Het is vandaag feest

omdat je er bent!

Weet dat je er zíjn mag.

Een hele fijne verjaardag!

Coby Poelman-Duisterwinkel

Uit de bundel 'Geloofsvreugde'

http://bestelmijnboek.nl/vm-cat/dichtbundels/geloofsvreugde-detail

en in het Gronings:

Verjoardagsgedicht

t Is vandoag

n biezundere dag

en doarom dit gedicht.

Joaren leden

verscheen dien geboortebericht.

Doe kreegst n noam

en een aigen gezicht,

kiek mor es ien de spaigel.

Joa, kiek mor es goud

zai diezulf ien t Licht

van dizze biezundere dag.

t Is vandoag feest

omdat stoe der bist!

Wait dast der weden magst

n Haile goeie verjoardag!

Coby Poelman-Duisterwinkel

Het bovenste kunstwerk is van Marius van Dokkum

Compjoeterles

Achter onze laptops
zitten wie ien de klas,
op dit gebied
nog zo groen as gras.
Iengespannen bekiek ik
t grootse werelds web
tot ik t programma
toets-en-bord vonden heb.

“Klik eerst in het witte vlak”
klinkt deur t lekoal
Dat geld veur mie
en veur ons allemoal
want dat vergeten wie
dus deurlopend
Deur dizze stem
worden ons de ogen opend.

Tuus zit ik al gauw
verschaiden uren
noar mien gedicht
op t schaarm te turen
totdat ik heur:
“Hoe lang gait t nog duren?”
Nog even,
k goa dit zo versturen.

Mien liest
met dichtcontacten groeit.
Noeit eerder hemmen
compjoeters mie zo boeid.
Mor is er nou toch
nog wat mis goan?
Mien man het fluusterend
de lamp uutdoan…

Coby Poelman-Duisterwinkel.
Schreven ien 2007...


Het schilderij is van Marius van Dokkum.
www.mariusvandokkum.nl

Klaaglied van een orgel

Marius van Dokkum ©2005 Art Revisited, Tolbert

Wie redt mij van de houtkachel?

Mijn huisgenoot heeft
een harmonium gekocht.
Nu ben ik over en teveel,
er wordt al over
houtkachel gesproken.

Ik moet er niet aan denken,
al haper ik soms even,
klinkt mijn stem wat hees,
'k bracht jaren
mooie klanken voort,
zeg nou zelf,
'k verdien toch beter?

Ik heb zelfs nog
een voetpedaal,
een bank met ruimte
voor je boeken
en 'k zie er ook nog eens
fantastisch uit.
Je mag me gratis halen,
O, wat kijk ik naar je uit!


Van alles hadden we geprobeerd om een electronisch orgel kwijt te raken, geen kringloopwinkel wilde het hebben, op advertenties "gratis af te halen" werd niet gereageerd totdat ik dit gedicht er bij plaatste.
Binnen 5 minuten reageerde een echte liefhebber...

Coby Poelman-Duisterwinkel.

Het schilderij is van Marius van Dokkum.
www.mariusvandokkum.nl

Pas op, daar ligt glassss.....

Marius van Dokkum ©2005 Art Revisited, Tolbert

Zie je iemand lopen
met een fiets aan de hand,
zoekt een getergde fietser
in korf, tas of mand,
staat ergens een fiets
op de kop aan de kant,
een teil water
gevuld tot de rand,
een blikken doosje
op een uitgespreide krant,

dat betekent
in fietsrijk Nederland:
lekke band!

Coby Poelman-Duisterwinkel.

Het schilderij is van Marius van Dokkum.
www.mariusvandokkum.nl