Geboortekoartje

Och moeke,

kon joe nog mor even zain

wat wie veur klaainkiend kregen,

hai liekt op mie,
die foto

woar k op dat fietske zat

dat Reinder moakte,
k haar n aarmbaand om
van plestik abrokralen.

Och kon joe t jonkje
nog mor even zain,

wat zol joe glunderd hemmen

met troanen ien ogen

en trillende lip

om zo’n mooi

achterklainkiend.

Wat zol joe blied west weden.

As ik dat popke zai

denk ik steevast aan joe,

mien laive moe.

Doe moeke, doe!

Coby Poelman - Duisterwinkel

Onzichtbare verbondenheid

Wat is het toch moeder

dat ons zo bindt,

u, mij en ons pasgeboren kind,

dat u mijn weeën hebt vernomen

op het moment dat

uw kleinkind zou komen,

u, toen de dokter zijn jas uittrok

zo onrustig wakker schrok

en vanuit uw eigen bed

bij mij was in uw gebed?

Zou het zo zijn

bij moeder en kind

dat de band met

de Vader ons verbindt?

Moeder, wat het ook mag zijn,

wij deelden onze geboortepijn.

Coby Poelman-Duisterwinkel

Uit de bundel "Geloofsvreugde"