Homme Poort

 Hou laang kikstoe al mit over mien scholler,
het liekt host al weer n aaiweghaid,
mor mit de joaren worstoe mie vertraauwder,
hou voak heb k die al eefkes over kop hen aaid.

Bie zummerdag staaistoe bie ons ien serre,
bie winterdag kikst bie mie op t bureau,
van tied tot tied zit ik die wat te ploagen,
den doekst even onder mien plumeau.

Vandoag was ik dien lange hoar
ik wrief ien gleufkes met n nadde douk,
over dien neus, dien ogen en wangen,
en peuter mit n tip ien elke houk.

Ons buren vienden die sprekend lieken
op Godfried Bomans, dai tevreden blik,
verlangst nog nait even noar dien piepke
of luusterst laiver noar mien nijste limerick?

Doe gefst ons koamer een hail aigen sfeertje,
gemoudelijk stilzwiegend achter mie,
t is hier hail aans dan dastoe wend wast,
dien tied ien Grunnen is al hail laang veurbie.

Doar keekstoe uut over de winkelpanden,
ik stel mie veur vanoaf een braide vensterbaank
doe hielst vrouw Leopold gezelschop,
heurdest op oafstand de Martiniklokkenklaank.

Dien kop begunt zowoar te glimmen,
t liekt of stoe dankboar noar mie knikst,
och Homme toch, doe brengst mie weer tot zinnen,
doe loatst mie schrieven onder dien laive blik.

Coby Poelman - Duisterwinkel


Homme Poort (1897 - 1959), leroar Duuts, was ien oorlogstied actief ien t verzet. Hai het honderden jeudse onderdoekers holpen.

Publiceerd ien Toal en Taiken, tiedschrift veur Grunneger Kultuur, 38e joargang, nummer 1.

Homme Poort

Hoe lang kijk jij al mee over mijn schouder,

ik ben de tel inmiddels kwijtgeraakt,

maar met de jaren word je mij vertrouwder,

hoe vaak heb ik je nu al zachtjes aangeraakt.

Het ene jaar stond je in onze serre,

een ander jaar naast het bureau,

van tijd tot tijd kom ik je plagend tegen,

dan duik je even onder mijn plumeau.

Vandaag was ik je lange haren

heel zacht masserend met een natte doek,

daarna je neus, je ogen en je wangen,

je moest eens weten wat het met me doet.

Vrienden van ons vinden je sprekend lijken

op Godfried Bomans, die tevreden blik,

verlang je nog niet even naar je pijpje

of geniet je van mijn nieuwste limerick?

Je geeft de kamer hoe dan ook jouw charme,

gemoedelijk stilzwijgend achter mij,

het is heel anders dan wat je gewend was,

je tijd in Groningen is al heel lang voorbij.

Daar keek je uit over de winkelpanden,

wellicht vanaf een brede vensterbank

en hield je mevrouw Leopold gezelschap,

hoorde op afstand de Martiniklokkenklank.

Je hoofd begint zowaar te glimmen,

het lijkt of je instemmend naar me knikt,

ach Homme Poort, je brengt me weer tot zinnen,

je laat me schrijven over jou onder jouw blik.

Coby Poelman - Duisterwinkel

Het schilderij is gemaakt door GeertJan van Meurs, Homme Poort, in de oorlog actief in het verzet, schreef een lekenspel, zie onderste foto. U kunt meer over Homme Poort lezen in het boek Jeugdherinneringen. Zie http://docplayer.nl/17276355-Jeugd-herinneringen-van-dirk-jan-poort.html 

Homme Poort speelde ook een rol in het boek van Simon Vestdijk, Terug naar Ina Damman, hij was het jongetje die de bal achteruit kon trappen.