Van harte welkom

Van harte welkom op mijn gedichtenblog.
U mag de gedichten ongewijzigd gebruiken met vermelding van mijn naam.
Voor het verzorgen van een lezing met voordrachten of een workshop kunt u contact opnemen via cobytjeert@live.nl
Er is ook een volledig programma voor Kerst en Pasen met eigen geschreven gedichten en een verhaal.
Mijn boeken zijn verkrijgbaar via mijn mailadres en te leen in de bibliotheek.
Er is ook nog een interview te beluisteren van enkele jaren geleden. https://soundcloud.com/user-671424345/interview-coby-poelman-duisterwinkel-10-07-2017
Posts tonen met het label Fotogedicht. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Fotogedicht. Alle posts tonen

zondag 12 augustus 2018

Zondag

Uw zon verrijkt de zomerdag
uw Geest is zacht aanwezig,
uw Woord klonk in de morgendienst,
nog nagenietend zont de zondag voort,
het lichtdoorlatend groen
kleurt tegen hemelblauw,
schaduw fluistert uw luister.

Waar zondag maandag wordt,
het donker licht ontmoet
ontwaakt in mensenogen
opnieuw uw zondagsgroet.

Coby Poelman - Duisterwinkel

zondag 29 juli 2018

Pastorieherinnering

Al smerend zie ik weer
hoe de oude vrouw
mij het behangen leerde,
geweekte banen
wachtten op haar komst.
Voorzichtig manoeuvrerend
op de stalen treden
drukte ze de bovenkant
tegen het plafond.
Haar zelf genaaide rok
klokte tot ver onder haar knie,
Ik hoor haar stem nog schallen
door de holle pastorie.

Mijn handen strijken rand op rand,
de banen hechten aan de wand,
voldoening stijgt,
het schallen zwijgt.

Toen werd een welkom voorbereid,
ik denk opeens aan Vader
die ons woningen bereidt.

Coby Poelman - Duisterwinkel

maandag 23 juli 2018

Ons dorp twinkelt!

Het dorp is anders sinds die dag
dat ik het door zijn oogjes zag,
kijk oma en hup, weg was hij,
vanaf de glijbaan riep hij mij.

Ik fiets mijn krantenwijk
met een vernieuwde kijk,
hier speelde hij met zand,
daar trok hij aan mijn hand,

ons dorp is door hem ingekleurd,
ik voel me door hem opgefleurd,
wanneer ik nu het dorp door rijd
beleef ik zijn aanwezigheid!

Coby Poelman - Duisterwinkel


woensdag 18 juli 2018

Om te zingen!


O mooie bosbeekjuffer
in zo glanzend blauw,
hoe statig is je houding
zo keurig in je vouw,
hoe fijntjes
je vleugellijntjes,
hoe blinkend je staart,
azuurkleur siert je kopje,
je halsje en je kraag.

O mooie bosbeekjuffer
tegen het lichte groen,
je kleurt de zomerdagen,
betovert het seizoen,
alsof je wilt vertellen
mijn Maker is dichtbij,
bekijk zijn mooie kleurkeus,
een kunstenaar is Hij.

O mooie bosbeekjuffer,
een lied stijgt op in mij.

Coby Poelman - Duisterwinkel

dinsdag 17 juli 2018

Burengerucht

Hee, stil es, kiek es even.
Wat is er bie de buren te beleven?
t Meziekkorps speult ien vol ornoat
en speult uutbundig ien de moat:
“Hai leve hoog, hai leve hoog”
veur buurman die noar boven toog.

Doar verschient er op balkon.
Glundert noar de bariton.
Hai heurt het met plezaaier aan.
As t oaflopen is kiekt er ze aan
en geeft een welgemaind applaus.
Hai liekt woarempel wel de paus!

Even spieken ien de papieren
wat of hier vaalt te vieren.
Zien nije kroonjoar is begonnen
en zai het dit kedo verzonnen.
Buurman, wie hopen ien ons leven
veul serenoades met joe te beleven.

Coby Poelman - Duisterwinkel

vrijdag 13 juli 2018

Zo waardevol



Die mensen, heel bescheiden,
die met een hart van goud,
ze zijn de Lichtbrengers van nu,
staan klaar voor jong en oud.
Ze vinden vanzelfsprekend
wat zij voor anderen doen,
de zorg die zij verlenen
gewoon, uit goed fatsoen.
Die mensen, heel bescheiden,
die met een hart van goud
verdienen een groot compliment,
zijn waardevol, vertrouwd!

Mag ik vandaag eens aandacht
voor deze medemens
die altijd gewoon klaarstaat,
de ander graag verwent?
Ik vind je echt een kanjer
als jij er toch niet was
wie bracht er dan vandaag het licht
bij wie het donker was?
Jij, lieverd, zo bescheiden,
jij met een hart van goud,
ik zet je graag eens in het licht
omdat ik van je houd.

Coby Poelman - Duisterwinkel

vrijdag 6 juli 2018

Kerkdienst



Te midden van de kerkgangers
landen Uw woorden Heer,
aan ons gegeven
in het Onze Vader,
want ons kent ons
en ieder kent een strijd
van nu of van destijds,
we bidden om
vergeving voor elkaar
voor onze schuld,
vergeven schuldenaar
en zo met een gebogen hoofd
denken wij aan Uw preken,
Heer dank voor Uw gebed,
dat het opnieuw mag spreken.


Coby Poelman - Duisterwinkel

woensdag 27 juni 2018

Lakschounen


Steels kiekt er noar
de lakschounen van Mekke,
den noar zien aigen
ofsleten poar,
de neuzen koal
van t schoeven met
zien trekker.
Ze zitten gezellig
noast mekoar
mor oogjes lieken
wel aan t bounen.
Den zet er ze op spleets:
“Mekke, wat mooi 
lakken dien schounen
en ze bennen nog
hailemoal nait sleets.”

Coby Poelman - Duisterwinkel

donderdag 21 juni 2018

De langste dag

Bij haar geboortedatum siert
een sterretje de steen,
daar waar een kruisje is gekerfd,
die datum ging ze heen.

Hoe zal het zijn geweest
op haar geboortedag,
ik stel me zomaar voor
hoe ze in moeders armen lag,
haar vader daarbij naar haar keek
speurend op wie hun dochter leek.

De datum van
haar gang naar Huis
gekerfd achter het
kleine kruis
bericht de aanvang
van de zomer.

Vandaag draag ik
dezelfde jurk
bedenk ik
als ik even hurk,
het was toen 30 graden,
kom, denk ik
vastberaden.

Vier jaar na dato,
de dag van het kruis
begeef ik me weer
op weg naar huis,
dichtend over
de Grote Zomer.

Coby Poelman - Duisterwinkel

Geschreven op 21 juni 2009

woensdag 20 juni 2018

Mijn opvlieg(ers)vest

Ik heb een vest gekocht met gaatjes
want ik ben vijftig jaar geweest,
bekijk de gemêleerde draadjes,
dit vest te dragen is een feest.

Hij heeft één knoop en is snel uitgetrokken
en vliegensvlug trek ik hem ook weer aan,
zo kom ik er doorheen zonder veel mokken,
nooit hoef ik in de kou te staan.

Als ik omhoog vlieg door de lucht
ontsnapt de adem luchtig door het vest,
zo gaat de vlieger op de vlucht
naar een hoger gelegen nest.

Ik zwaai hem in gedachten na
en denk als hij is opgevlogen:
tot straks als ik boven de pannen sta,
dan stijg je weer in dampen voor mijn ogen.

Tussen de dampen vliegt een vest met gaatjes
rakelings langs het vergiet,
de mooie gemêleerde draadjes,
die zie je in zo’n toestand niet…

Coby Poelman - Duisterwinkel

maandag 18 juni 2018

Fluisterende stemmen

Twee stemmen
fluisteren in mijn oor,
een goede en een kwade
waar ik door 't kwaad
mij overstemmen laat
verlaat mij niet de goede,
wel zoekt die
mijn beschaamd gelaat
maar niet vervuld met woede.
Hij overstijgt met zachte kracht
de stemming van de kwade,
hierin herken ik Christus' macht,
ervaar ik Zijn genade! 

vrijdag 8 juni 2018

Koor op de vlucht


Daar liggen ze
tussen ons in
vullend de ruimte
naast mijn kussen
ik luister of ik ze nog hoor
het koor van speelse muggen

’t is toch niet waar
’t is toch te gek
hij heeft gelijk gekregen
het muggenkoor
met alle leden
op de vlucht
voor enkel lucht
van één aardappel
rauw en doorgesneden!

Coby Poelman - Duisterwinkel

Gepubliceerd in de bundel "De voordracht"


maandag 4 juni 2018

Vogelbijeenkomst

Vanuit het hoge groen
komt hun geluid mij tegemoet,
een vogelzwerm
bevolkt de berkenbomen,
ze kwetteren als
kinderen in de pauze.
Steeds luider klinkt
de boventoon
maar ook steeds feller,
een tortelduif vliegt
naar de appelboom.

Wat hebben jullie,
toch geen ruzie,
ze kunnen beter
naar het kerkhof gaan
waar ik ze eerder gadesloeg
en meende dat ze spraken
over de mooie teksten
op de graven.

Maar kijk nu,
lezen ze gedachten,
in één maat
klinkt hun vleugelslag,
daar gaan ze,
toch eendrachtig.

Coby Poelman - Duisterwinkel

donderdag 24 mei 2018

Had ik maar gezwegen


Had ik maar gezwegen
toen mij onrecht werd aangedaan,
misschien was het dan
niet zo ver gegaan.

Had ik maar gezwegen,
waarom moest ik zo
op mijn strepen staan
en was ik zo beledigd.

Als ik aan Jezus had gedacht,
hoe Hij gehandeld had,
dan had ik wel gezwegen.

En toch heeft Hij
genadevol gegeven,
door alles heen
mij stil de weg gewezen
die Hij van plan was
met mij te begaan.

Zo is Hij, God,
zo heeft Hij mij genezen,
aan wie mij onrecht deed
liet Hij mij stil vergeven.

Coby Poelman - Duisterwinkel

donderdag 10 mei 2018

Pinksterzondag

In de pinksterzondagzon,
de tuinstoel in stand vijf
zie ik twee tortelduiven
in de linde,
geritsel van het bladerdak,
ze vliegen eensgezind
van boom tot boom.

Vanuit het lover verderop
klinkt zacht de roep
van nog een vredesbrenger,
een hemels koor
mengt zich
in hun gesprek,
ik hoor de merels
en een specht.

De dame met de harp
speelt onverstoord,
de vrede van de Geest
voert stil het woord,
ik kom in sferen
van mijn Zielsbeminde.

Coby Poelman - Duisterwinkel




Pinksterzundag

Ien de pinksterzundagzun,
de toenstoul ien stand vief
zug ik twai törreldoeven
ien de linde,
geritsel van t bloaderdak,
ze vlaigen ainsgezind
van boom tot boom.

Vanuut t lover verderop
klinkt zaacht de roup
van nog n vredesbrenger,
een hemels koor
mengt zich
ien heur gesprek
ik heur de merels
en een specht.

De doame met de haarp
speult onverstoord,
de vrede van de Geest
voert stil het woord
ik kom ien sferen
van mien Zielsbeminde.

Coby Poelman  - Duisterwinkel

maandag 26 maart 2018

Voorjaarstango

Op adem van de wind
danst roze bloesem zacht
de voorjaarstango,
een week geleden
was de boom nog kaal,
in schaarse openingen
wachten appelbomen.

Acht dagen in het jaar
duurt deze lentetooi,
de halve buurt is uitgelopen,
wachters zuchten
o wat is ze mooi.

Dan valt ze uitgebloeid
als confetti over ’t groen,
zo opent deze tango
in feestkleed het seizoen.

Coby Poelman-Duisterwinkel